اخبار خودرو و لیست قیمت انواع خودرو

۱۲ مطلب در شهریور ۱۳۹۵ ثبت شده است

دیدار با میتسوبیشی میراژ سدان 2017

نسل جدید و ششم میتسوبیشی میراژ در سال 2011 در نمایشگاه توکیو به‌عنوان یک هاچ‌بک شهری کوچک به نمایش درآمد. سپس در سال 2013 نسخهٔ سدان این خودرو بانام میراژ G4 معرفی شد. میراژ سدان علاوه بر طراحی متفاوت قسمت عقب، در جلو نیز طراحی نسبتاً متفاوتی با نسخهٔ هاچبک خود دارد. قیمت میراژ هاچ‌بک در ایالات‌متحده از 12,995 دلار آغاز می‌شود که یکی از ارزان‌ترین خودروهایی است که می‌توان در ایالات‌متحده خریداری نمود درحالی‌که مصرف سوخت آن نیز بسیار مناسب و برابر با 5.47 لیتر در هر صد کیلومتر در جاده است. این خودرو چند وقتی است توسط نمایندگی میتسوبیشی در ایران یعنی توسط آرین موتور در کشورمان ‌هم عرضه‌شده و با قیمتی در حدود 70 میلیون تومان به فروش می‌رسد.

نسخهٔ سدان میراژ یا همان میراژ G4 فضای بار بیشتری را ارائه می‌کند اما برای آن باید هزار دلار بیشتر از نسخهٔ هاچ‌بک پرداخت کنید آن‌هم برای صندوقی که با بی‌حوصلگی تمام طراحی‌شده است به‌گونه‌ای که می‌توان تمامی سیم‌های درون درِ صندوق بار را مشاهده کرد. تیپ پایهٔ میراژ G4 قیمتی برابر با 13,995 هزار دلار داشته و خودرویی ارزان و کارآمد است؛ اما اگر خواهان تیپ بالاتر EX این خودرو باشید، یعنی نمونه‌ای که من امروز در اختیاردارم، باید مبلغ 17,830 دلار را برای خرید آن بپردازید که تقریباً هم قیمت یک هوندا فیت است؛ بنابراین من چنین افزایش قیمتی را برای تیپ EX میراژ درک نکرده و خرید آن‌را یک اشتباه میدانم.

محاسن

من از خودروهایی که در بزرگراه مصرف سوختی بیش از 6 لیتر در صد کیلومتر دارند متنفرم اما میراژ با موتور 1.2 لیتری سه سیلندر خود که تنها 78 اسب بخار قدرت داشته و افزایش قدرت 4 اسب بخاری را نسبت به سال گذشته نشان می‌دهد، در بزرگراه مصرف سوختی معادل 5.6 لیتر در هر صد کیلومتر دارد و رسیدن به این رقم کاملاً شدنی است که این امر برای بسیاری از خریداران اهمیت فراوانی دارد.

این خودرو با توجه به قیمت ارزان خود دارای تجهیزات مناسبی چون گرم‌کن صندلی‌ها، یک صفحه‌نمایش لمسی سازگار با کار پلی اپل و اندروید اتو گوگل و استارت دکمه‌ای است.

به نظر من اکثر سدان‌های کوچک به‌طور وحشیانه‌ای زشت هستند؛ اما حداقل چهرهٔ میراژ G4 بهبود گسترده‌ای نسبت به ماشین‌های قبل از خود یافته است.

معایب

پیشرانهٔ 1.2 لیتری سه سیلندر میراژ شاید کارآمد باشد اما این موتور تنفس طبیعی خطی صدای ناهنجاری تولید کرده و عملکرد خشنی دارد به‌طوری‌که در هنگام کارکرد درجا خودرو لرزش بالایی دارد و همین‌طور در حال حرکت نیز کمتر خودرویی امروزه تا این حد می‌لرزد. به‌عنوان‌مثال موتور 1 لیتری سه سیلندر اکوبوست فورد نشان داده است که یک موتور سه سیلندر می‌تواند مدرن و مناسب باشد درحالی‌که موتور میراژ یک یادآوری ناخوشایند از موتورهای سه سیلندر گذشته است.

تعلیق این خودرو هم بیش‌ازحد نرم و هم بیش‌ازحد خشک است و این کاملاً قابل‌توجه است. رینگ‌های 15 اینچی آن به‌شدت ناهمواری‌های جاده را منتقل می‌کنند درحالی‌که بادی رول و ابهام فرمان نیز موجب صفر شدن اعتمادبه‌نفس راننده هنگام رانندگی با میراژ می‌گردد. بله هرچند میراژ سدان برای رانندگی در شهرها بسیار مناسب و پارک کردن آن فوق‌العاده راحت است اما برای رانندگی‌های طولانی هرگز خودروی خوشایندی نخواهد بود.

مسئلهٔ اصلی من با میراژ G4 بحث قیمت است. البته این مسئله در تیپ پایه هرگز وجود ندارد چراکه با پرداخت فقط 13 هزار دلار می‌توان خودرویی با برند معتبر، فضای بار و سرنشین مناسب و مصرف سوخت پایین را خریداری نمود اما پرداخت نزدیک به 18 هزار دلار جهت خرید تیپ SE میراژ چندان عاقلانه نیست چراکه با این مبلغ گزینه‌های بهتری برای خرید وجود دارد.

مشخصات فنی

Mitsubishi Mirage G4 2017
پیشرانه 1.2 لیتری 3 سیلندر
قدرت 78 اسب بخار
گشتاور 100 نیوتن متر
گیربکس CVT
مصرف سوخت 6.3 لیتر (ترکیبی)
محور محرک جلو
وزن 995 کیلوگرم
ظرفیت سرنشین 5 نفر
حجم صندوق بار 348 لیتر
قیمت پایه 13,995 دلار
قیمت تست‌شده 17,830 دلار

رقبا

شورلت سونیک، فورد فی‌یستا، هیوندای اکسنت، کیا ریو و نیسان ورسا

۰۴ شهریور ۹۵ ، ۱۶:۳۹ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

فراری 488 اسپایدر با تیونینگ نوویتک روسو

با 660 اسب بخار قدرت و وزش بادی زیبا در موها، فراری 488 اسپایدر برای اکثر ما خودرویی عالی و هیجان‌انگیز محسوب می‌شود و حتی قدرت آن نیز در اکثر موارد بیش‌ازحد نیاز است.

اما همیشه جا برای پیشرفت وجود دارد و برای افرادی که خواهان قدرت بیشتری هستند شرکت‌هایی مثل نوویتک روسو خدمات می‌دهند.


این تیونر آلمانی سلسله‌ای از تغییرات را روی این اسب ایتالیایی انجام داده و بخش اصلی این تغییرات همان‌طور که حدس می‌زنید زیر کاپوت خودرو رخ داده است.

بدون تغییر دادن هیچ قطعه‌ی مکانیکی داخلی، نوویتک روسو ECU را برنامه‌ریزی دوباره کرده و سیستم اگزوز جدیدی را بکار برده که در نتیجه قدرت پیشرانه‌ی 8 سیلندر 3.9 لیتری توئین توربوی این خودرو به 772 اسب بخار و گشتاور آن نیز به 892 نیوتون متر رسیده است. این میزان قدرت برای رساندن اسب رام نشدنی فراری در مدت 2.8 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر در ساعت کفایت می‌کند. حداکثر سرعت خودرو نیز بیش از 341 کیلومتر در ساعت اعلام شده است.

به منظور هماهنگی خودرو با چنین سرعت و قدرتی، نوویتک روسو کیت آئرودینامیک کاملی را پیشنهاد می‌دهد که در تونل باد تست شده و شامل اسپلیتر جلو، دیفیوزر و اسپویلر عقبی است. همچنین جزئیات فیبر کربنی متعددی نیز به چشم می‌خورند. رینگ‌های 21 اینچی فورج کاری شده نیز به همراه سیستم تعلیق هیدرولیکی تکمیل کننده‌ی کار هستند. نتیجه‌ی این کارها همان‌طور که در تصاویر می‌بینید یک دگرگونی رادیکال زیبا است.

۰۴ شهریور ۹۵ ، ۱۶:۳۸ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

دستکش‌های چندمنظوره اشکودا برای بهینه‌سازی خط تولید

تکنولوژی پوشیدنی یکی از چالش‌های عمده در برهه کنونی است. این دگرگونی و تکامل، همین الان نیز با ساعت‌مچی‌های هوشمند و کت‌هایی که در یقه‌شان اسپیکر دارند، آغاز شده است. ولی شاید مهمترین زمینه تکنولوژی پوشیدنی، یک سری دستکش‌های ساده و موقر باشند. در حال حاضر، دستکش‌هایی با بلوتوث داخلی در دسترس قرار دارند که امکان تماس تلفنی را فراهم می‌کنند و همین‌طور، قابلیت استفاده به عنوان یک دستگاه کنترل از راه دور را دارند.


در یک فرم کاربردی‌تر، اشکودا، تولید کننده عضو گروه فولکس‌واگن، دستکش‌هایی با عنوان “ProGlove” توسعه داده که در حال حاضر در کارخانه‌های تولیدی این خودروساز در جمهوری چک در دسترس قرار گرفته است.. البته این دستکش‌ها قدرت‌هایی همانند ابرقهرمان‌ها به شخصی که آنها را پوشیده نمی‌‌دهند، ولی از ویژگی‌هایی چون اسکنر در پشت دست برخوردارند.

کارمندان لجستیک اشکودا اولین کسانی هستند که از این دستکش‌های برای اسکن قطعاتی که از انبار به خط تولید آمده‌اند، استفاده می‌کنند. این در حالی است که تاکنون از یک اسکنر دستی برای این منظور استفاده شده است. به گفته اشکودا، این دستکش می‌تواند سرعت این پروسه را افزایش داده و شرایط ساده‌تری را برای برای استفاده نیروی کار فراهم کند.

یک علامت صوتی یا لرزشی به شخص اطلاع می‌دهد که آیا آنها قطعه درست را اسکن کرده‌اند یا خیر؛ عملی که هم در بخش لجستیک و هم در هنگام استفاده از این دستکش در خط تولید انجام می‌گیرد. همچنین این دستکش‌ها می‌توانند کارگران را از درستی روند کار مطلع سازند. یری سی (Jiri Cee)، رئیس بخش لجستیک اشکودا در این زمینه می‌گوید:

ما همواره تکنولوژی‌های به‌روز را برای بهبود روند کار کارمندان‌مان آزمایش می‌کنیم. دستکش‌های هوشمند ProGlove به تیم ما کمک می‌کنند که با سرعت بیشتر، با راندمان بالاتر و با خطای کمتری کمتر کار را انجام 

۰۲ شهریور ۹۵ ، ۲۰:۵۳ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

آیا تسلا رودستر تنها یک لوتوس الیزه الکتریکی است؟

پیش از تولید مدل S و X و دریافت هزاران سفارش برای مدل 3 که نام تسلا را بر سر زبان‌ها انداخت تنها یک خودروی الکتریکی کوچک بنام رودستر در خط تولید این شرکت وجود داشت.

رودستر بین سال‌های 2008 تا 2012 و در دوره‌ای که تسلا در کالیفرنیای شمالی توسعه‌ی خودروی الکتریکی را آغاز کرد تولید می‌شد. تنها 8 سال پیش از تولید آن خودرو تسلا به کارخانه‌ای تبدیل شده که طراحی، توسعه، ساخت و فروش خودروهای الکتریکی را به همراه فروش قوای محرکه‌ی الکتریکی و محصولات باتری انجام می‌دهد.

هدف اصلی کمپانی تجاری کردن خودروهای الکتریکی بوده که با تولید یک خودروی اسپورت در کلاسی محدود شروع شده و سپس با حداکثر سرعت ممکن به‌طرف دیگر سگمنت ها حرکت کرده است؛ و پیشروی تسلا مدل رودستر بوده، خودرویی که با همراهی لوتوس ساخته شده است. این خودرو پس از امضای قراردادی بین دو شرکت به منظور ساخت 2400 دستگاه گلایدر (هواپیماهای بدون قوای محرکه) ساخته شد.

نیازی به گفتن نیست که رودستر شباهت‌هایی به ساخته‌های کمپانی بریتانیایی دارد و لوتوس در هنگام طراحی و مونتاژ این خودرو توصیه‌هایی به تسلا داشته اما باید گفت که رودستر تنها 6 درصد قطعاتی مشترک با الیزه دارد. مهندسان تسلا برای کاهش وزن خودرو از قطعات فیبر کربنی در پانل‌های بدنه استفاده کرده‌اند.

۰۲ شهریور ۹۵ ، ۲۰:۵۳ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

ایرباس در حال کار بر روی تاکسی پرندهٔ خودران

ایرباس در حال کار بر روی پروژهٔ ساخت ناوگان نوآورانه‌ای از تاکسی‌های پرنده جهت حل ترافیک و راه‌بندان‌های فزایندهٔ شهرهای شلوغ است. این شرکت در حال نمونه‌سازی و توسعهٔ تعدادی از این راه‌حل‌ها است که مهم‌ترین آن‌ها یک نمونهٔ تک سرنشینه بوده و دیگری کانسپت «CityAirbus» است که توانایی حمل چندسرنشین را دارد. پروژهٔ اول همان‌طور که اشاره شد تک سرنشینه بوده و «Vahana» نام‌گرفته است. احتمالاً اولین پروتوتایپ این هواگرد تا اواخر سال 2017 ساخته‌شده و اولین پرواز آزمایشی خود را انجام خواهد داد.

Vahana توسط شرکت «ایرباس هلیکوپتر» (همان یوروکوپتر سابق که زیرمجموعهٔ گروه ایرباس بوده و به‌تازگی به ایرباس هلیکوپتر تغییر نام داده است) ساخته خواهد شد و طرحی که از آن ارائه‌شده نگاهی اجمالی از آنچه که تاکسی هوایی آینده می‌تواند باشد را نشان می‌دهد. این پرنده همانند هلیکوپترها توانایی نشست‌وبرخاست عمودی داشته و نیروی موردنیاز خود را از طریق ملخ‌های بزرگی که با نیروی برق به چرخش درمی‌آیند تأمین می‌کند.

این هواگرد نوین می‌تواند به‌طور کاملاً مستقل و بدون نیاز به خلبان پرواز کرده و بدون نیاز به کادر پروازی، سرنشین خود را با خیال راحت به‌صورت کارآمد حمل نماید. عضو بخش توسعهٔ گروه ایرباس «Jorg Muller» در رابطه با واهانا می‌گوید:

«زمانی که ما قادر به ارائهٔ این وسیلهٔ نقلیهٔ جدید برای اولین بار در کلان‌شهرهای دنیا باشیم به‌سرعت بازار و تقاضای بالایی برای آن ایجاد خواهد شد چراکه واهانا از مزایایی چون حمل‌ونقل هوایی راحت، پرواز ساکت، عدم تولید آلایندگی و قیمتی رقابتی برخوردار است».

۰۲ شهریور ۹۵ ، ۲۰:۵۲ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

بررسی خودروی مفهومی نیسان بلیدگلایدر

نیسان بلیدگلایدر یکی از رادیکال‌ترین خودروهای مفهومی 5 سال اخیر است. خودرویی الکتریکی با ظاهری منحصربه‌فرد و طراحی سه‌نفره‌ی فریبنده.

هم‌اکنون نیسان یک‌قدم فراتر گذاشته و نمونه‌های پروتوتایپ این خودرو را ساخته و ما این شانس را داشته‌ایم تا این خودروی کانسپت را آزمایش کنیم و ببینیم که روی جاده چه حسی دارد.


بلیدگلایدر با طول 4300 میلی‌متر تقریباً از نظر طولی با فورد فوکوس برابری می‌کند اما به‌طور باورنکردنی‌ای به سطح زمین نزدیک است. ارتفاع خودرو از سطح زمین نیز تنها 1300 میلی‌متر است. نیروبخش این خودرو مجموعه باتری لیتیوم یونی 220 کیلووات ساعتی است که دو پیشرانه‌ی الکتریکی 174 اسب بخاری را یاری می‌رسانند. هر یک از این پیشرانه‌ها روی چرخ‌های عقبی قرار دارند.


این نیرو برای چنین خودرویی زیاد است چراکه بلیدگلایدر تنها 1300 کیلوگرم وزن دارد؛ بنابراین شریک فنی نیسان در این پروژه که شرکت مهندسی پیشرفته‌ی ویلیامز است ادعا می‌کند این خودرو در کمتر از 5 ثانیه به سرعت 100 کیلومتر در ساعت می‌رسد و می‌تواند به سقف سرعت 191 کیلومتر در ساعت نیز دست یابد.


کابین این خودرو نیز طراحی رادیکال سه‌نفره را به نمایش می‌گذارد. دو صندلی عقبی اندکی پشت دو سمت راننده قرار دارند و به‌طور شگفت‌انگیزی فضای پای زیادی را ارائه می‌کنند. دید صندلی مرکزی نیز توسط صفحات نمایش احاطه شده و دو صفحه در هر دو سمت پانل سیستم اطلاعات سرگرمی مرکزی دیده می‌شوند. غربیلک فرمان نیز دارای تنظیمات منتیو مانند فراری بوده و دارای اهرم‌هایی است که سیستم کنترل کشش این خودرو را تنظیم می‌کنند. ویلیامز نیز کار مهندسی برخی از تنظیمات را بر عهده داشته که از آن‌ها می‌توان به توانایی خاموش کردن کامل این سیستم و یا حالت دریفت اشاره کرد.


تست کوتاه ما در پیست خودروهای کارت برزیل به راننده‌ی شرکت ویلیامز اجازه می‌داد تا مزیت‌های بخش جلوی نازک و بخش عقبی پهن‌تر را به همه نشان بدهد. حتی با غیرفعال کردن سیستم کنترل کشش، بلیدگلایدر توانایی حیرت‌آور خود در چسبیدن به زمین را نشان می‌داد.


همچنین موج بی‌وقفه‌ای از کارایی سیستم الکتریکی آنی وجود داشت، این احساس را در هر خودروی الکتریکی از نیسان لیف گرفته تا BMW i3 وجود دارد اما چیزی که این حس را تقویت می‌کند دیدن عناصر جدید و دانستن این نکته است که تنها چند سانتی‌متر از سطح زمین فاصله دارید. پرفورمنس واقعی است. خط شروع/پایان پیست کوتاه است اما ما در زمانی کوتاه سرعت بیش از 110 کیلومتر در ساعت را روی سرعت‌سنج مرکزی می‌بینیم.


راننده ویلیامز در پیست اولین نشانه‌های کشیده شدن لاستیک‌های جلو روی آسفالت را می‌شنود و از آن به عنوان نشانه‌ای برای کاستن فشار روی پدال گاز استفاده می‌کند. در کل این خودرو هیجان بسیار زیادی دارد و ما دوست داشتیم تا مدت بیشتری را با حالت‌های مختلف این خودرو بگذرانیم.


محیط کابین از نظر سرنشینان عجیب‌وغریب است و اگر قدتان بلند باشد باید پاهایتان را به طرف راننده کج کنید. وارد شدن به کابین خودرو به‌طور شگفت‌انگیزی آسان است که البته نبود سقف به این موضوع کمک کرده است.

آیا این خودرو به خط تولید راه پیدا می‌کند؟ مقامات نیسان انتقال این خودرو از حالت مفهومی به حالت تولیدی را رد کرده‌اند اما کمپانی قویاً در حال توسعه‌ی خودروهای الکتریکی خود است. یکی از مقامات بازاریابی و استراتژی تولید کمپانی به ما گفته که قدم بعدی اضافه کردن خودروی الکتریکی دیگری به خط تولید است اما این خودرو احتمالاً نمونه‌ای اسپورت نخواهد بود.


شکی وجود ندارد که بلیدگلایدر دید هیجان‌انگیزی از آن چیزی که یک خودروی اسپورت الکتریکی می‌تواند ارائه کند را نشان می‌دهد. این خودرو تکنولوژی‌های فریبنده و شاسی عالی خود را در یک پکیج برجسته ارائه می‌کند. تخم‌مرغ‌ها واقعاً در سبد نیسان قرار دارند. اگر سخنان مقامات به حقیقت بپیوندد، شاید نسخه‌ی تولیدی چنین خودرویی نیز چراغ سبز را دریافت کند اما اگر خط تولید خودروهای الکتریکی توسعه هم نیابد، شاید یک خودروی اسپورت الکتریکی با ظاهری معمولی‌تر را ببینیم. اما تا آن زمان شاهد الفت روزافزون مشتریان با این‌گونه تکنولوژی‌ها در خودروهای جدیدشان خواهیم بود.

۰۲ شهریور ۹۵ ، ۲۰:۵۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

استانداردهای جدید امریکا برای کاهش آلودگی وسایل نقلیه سنگین

دولت اوباما قصد دارد که استانداردهای جدیدی برای بهینه‌سازی مصرف سوخت و میزان آلودگی وسایل نقلیه سنگین شامل  کامیون‌ها و اتوبوس‌ها وضع کند. به گفته سازمان حفاظت محیط زیست امریکا (EPA)، این اقدامات باعث می‌شوند که میزان آلودگی کربنی تولیدی ایالات متحده حدود 1/1  میلیارد تُن کاهش پیدا کند و همین‌طور به میزان ۲ میلیارد بشکه نفت در طول عمر وسایل نقلیه‌ای که در حین اجرای برنامه، به فروش می‌رسند، صرفه‌جویی می‌شود. این برنامه، قرار است که مدل‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۷ را از این نوع وسایل نقلیه تحت پوشش قرار دهد.

استاندارد‌های در سال قبل ارائه شده و اکنون به مرحله نهایی رسیده‌اند و به موجب آنها، قرار است که از مصرف سوخت کامیون‌های تریلر، کامیون‌های تحویل بار، اتوبوس‌های مدرسه و دیگر وسایل نقلیه بزرگ، در طول مدل‌های سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۷ به میزان ۲۵ درصد کاسته شود. به علاوه، پیکاپ‌تراک‌های سنگین و ون‌ها نیز باید در هر سال از این دوره، ۲/۵ درصد به بازدهی خود اضافه کنند. این استاندارد، دنباله مقررات قبلی است که سازندگان کامیون‌ها را مجبور می‌کرد که در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸، به میزان ۲۷۰ میلیون تُن از آلودگی محصولاتشان بکاهند.


با به‌کارگیری استانداردهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۷ که از آنها با عنوان «فاز ۲» یاد می‌شود، قانونگذاران امریکا انتظار دارند که خودروسازان با استفاده از تکنولوژی‌های کنونی موجود در صنعت خودرو مانند استاپ-استارت و پیشرانه‌های هیبریدی، و همین‌طور تکنولوژی‌های جدیدی که به زودی در دسترس قرار خواهند گرفت، به این اهداف برسند.


هیچ‌گونه مقررات خاصی در خصوص تکنولوژی‌های مورد استفاده خودروسازان درنظر گرفته نشده و بنابراین، اینکه چگونه این اهداف محقق شود، کاملاً به خودروسازان بستگی خواهد داشت.

۰۲ شهریور ۹۵ ، ۲۰:۵۰ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

یک مشت‌زن! بررسی مرسدس-ای‌ام‌جی SL 63

ما پیش از این SL 500 با پیشرانه‌ی 8 سیلندر را آزمایش کرده‌ایم و باید گفت که این خودرو نقطه اتکای اصلی کلاس رودسترها است و در طی بیش از سه دهه ویژگی‌های فراوان و متفاوتی داشته است. هرچند، اگر قدرت 449 اسب بخاری پیشرانه‌ی 4.7 لیتری برای شما کافی نیست پس باید به سراغ نسخه‌ی آتشین مرسدس-ای‌ام‌جی SL 63 بروید.

در روی کاغذ، افزایش قدرت خودرو به 577 اسب بخار در بحث شتاب گیری تأثیر ناچیزی داشته (شتاب صفر تا 100 کیلومتر 4.1 ثانیه در برابر شتاب 4.3 ثانیه‌ای SL 500) و البته سقف سرعت دو خودرو نیز یکسان است. اما در واقعیت این خودرو یک هیولای کاملاً متفاوت است.

مرسدس به شما خواهد گفت که SL 500 یک کروزر است ولی SL 63 را خودروی اسپورت می‌نامد. قدرت این خودرو فراتر از قدرت 503 اسبی ای‌ام‌جی GT است؛ اما در جاده این سه خودرو نمی‌توانند خیلی متفاوت باشند.SL 63 همیشه یک مشت‌زن بوده و این اصلاحات نیز تغییر کمی را در خصلت‌های آن ایجاد کرده‌اند.


با خاموش کردن تمام تجهیزات کمکی راننده و فشار دادن پدال گاز تا انتها شاهد ابری از دودهای آبی در چرخ‌های عقب خواهیم بود؛ اما با فشار مناسب پدال می‌توانید به خوبی سرعت گرفته و از شنیدن غرش‌های پیشرانه‌ی 8 سیلندر 5.5 لیتری توربو لذت ببرید. همین قضیه در پیچ‌ها نیز مشابه است، جایی که با فشار دادن بی‌مهابای پدال گاز می‌توان اشک لاستیک‌های عقب را درآورد. البته با روشن بودن سیستم‌ها رفتار خودرو کاملاً ایمن است.

با پایین آوردن سقف آن صدای اعتیادآور پیشرانه بیشتر به گوشتان می‌رسد. گیربکس 7 سرعته MCT با تعویض‌های سریع به شما اجازه می‌دهد تا سریع‌تر به خواسته‌تان برسید. در دنده‌های سنگین‌تر با بالا رفتن رعدآسای دور پیشرانه صدای آن نیز برمی‌خیزد.


سیستم فرمان در نظر ما کمی سبک است و در راه‌های مستقیم کمی مبهم عمل می‌کند. در پیچ‌های بازتر و سریع‌تر این خودرو بسیار قابل تشخیص است و از SL 65 12 سیلندری بسیار سبک‌تر احساس می‌شود؛ اما لرزش‌های این خودرو جای ناامیدی است. شما یک مدل ای‌ام‌جی را برای نسل آینده نمی‌خرید بلکه آن خودرو ارائه‌دهنده‌ی حد نهایی مهندسی بنز است؛ اما SL 63 به‌طور جدی با راه‌های ناهموار و دارای دست‌انداز در حال کشمکش است و حتی لرزش و تکان‌هایی را در هنگام رد شدن از این سطوح به کابین منتقل می‌کند.

حالت دینامیک سواری همه‌چیز را محکم‌تر کرده و البته اوضاع را بدتر می‌کند. حالت اسپورت پلاس نیز نقطه‌ی اوج سفتی خودرو است. خوشبختانه تنظیمات شخصی نیز وجود دارد بنابراین می‌توانید گیراترین پاسخ پیشرانه را با نرم‌ترین تنظیمات دامپرها انتخاب کنید.


بادگیرهای الکتریکی مرسدس بادهایی که در کابین می‌پیچند را بلوکه کرده و نه تنها با ظاهر ابتدایی خود به مقصدتان می‌رسید بلکه آرام و رضایتمند نیز خواهید بود.

همه‌ی مدل‌ها بازنگری‌های کوچکی را در جلوپنجره و چراغ‌ها تجربه کرده‌اند درحالی‌که تریم زیبای کابین با صندلی‌هایی که با چرم ناپا پوشیده شده تکمیل می‌شود و اپل کارپلی و ساعت IWC در داشبورد خودنمایی می‌کنند. در خودروی حاضر در تست شاهد رینگ‌های بزرگ، کیت بدنه‌ی منحصربه‌فرد و خروجی‌های اگزوز چهارتایی هستیم.

شاید افراد زیادی پرداخت اضافه بهای تقریباً 35 هزار پوندی نسبت به SL 500 را دیوانگی بدانند اما مرسدس برای مدل SL 65 حتی اضافه پرداخت 59200 پوندی طلب می‌کند. نه‌تنها خودروی اشاره شده سنگین‌تر است بلکه به‌صورت نامحسوس سریع‌تر بوده و پیشرانه نیز بی‌اندازه تشنه‌تر بوده و برای افراد عادی غیرقابل‌تمایز است.

مشخصات مرسدس-ای‌ام‌جی SL 63

قیمت: 114115 پوند
پیشرانه: 8 سیلندر 5.5 لیتری توئین توربو
قدرت/گشتاور: 577 اسب بخار/900 نیوتون متر
گیربکس: 7 سرعته اتوماتیک دوکلاچه، دیفرانسیل عقب
شتاب صفر تا 100 کیلومتر در ساعت: 4.1 ثانیه
حداکثر سرعت: 250 کیلومتر در ساعت
مصرف سوخت: 10.1 لیتر در هر صد کیلومتر

۰۲ شهریور ۹۵ ، ۲۰:۵۰ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

۷ خودروی مسابقه‌ای کلاسیک ب‌ام‌و برای گردهمایی مونتری ۲۰۱۶

هر ساله گردهمایی مونتری موتوراسپورتس (MMR) به بزرگداشت یکی از خودروسازان می‌پردازد و به این وسیله، مجموعه‌ای از مالکان، کلکسیونرها و علاقه‌مندان برند را به سمت «لاگونا سِکا» روانه می‌کند. امسال MMR به مناسبت صد سالگی ب‌ام‌و، به سراغ این خودروساز رفته است. بر این اساس، ب‌ام‌و تریلری مملو از مدل‌های موتوراسپورت متعلق به دهه‌های گذشته را به همراه خود آورده است؛ از خودروی زیبا و برجسته ب‌ام‌و آلپینا 2002ti مدل 1970 گرفته تا خودروی قدرتمند ب‌ام‌و V12 LMR مدل ۱۹۹۹. در ادامه، همه ۷ خودروی ب‌ام‌و را برای مسابقه در MMR بررسی خواهیم کرد.

ب‌ام‌و آلپینا 2002ti مدل 1970
این خودروی کوچک ب‌ام‌و توسط تیونر افسانه محصولات این خودروساز، یعنی آلپینا برای شرکت در مسابقه آماده شده است. 2002ti در زیر دستان آلپینا، کاربوراتورهای بزرگتر «وبر»، اصلاحات بی‌شمار در موتور، گل‌گیرهای برجسته و چرخ‌های سه تکه مخصوص آلپینا دریافت کرده است.

این خودرو تنها ۲ فصل پس از حضور در مسابقات، به وارد کننده و فروشنده مشهور محصولات پورشه در کالیفرنیا، واسک پولاک (Vasek Polak) فروخته شد و سپس مدت ۲۴ سال را در گوشه‌ای در یک پارکینگ گذراند. امّا ب‌ام‌و در سال ۱۹۹۶ این خودرو را دوباره از «پولاک» خرید و برای یادبود افتخارات گذشته‌اش، آن را احیا کرد.

ب‌ام‌و 3.0 CSL IMSA Group 4 No. 25 مدل ۱۹۷۵
هیچکدام از محصولات مسابقه‌ای دیگر ب‌ام‌و به اندازه  مدل‌های نمادین 3.0 CSL در میانه‌های دهه ۱۹۷۰، نمی‌توانند روح موتوراسپورت حاکم بر این خودروساز را به‌‌خوبی نشان دهند. این CSL که در دستان رانندگان چون برایان ردمون (Brian Redmon) و هانس-خواکیم استاک (Hans-Joachim Stuck) قرار می‌گرفت، یک رقیب سرسخت در میدان مسابقه به شمار می‌رفت و در مسابقات متعددی در سراسر دنیا و از جمله رقابت‌های ۲۴ ساعته دیتونا، زودتر از سایر حریفان از خطّ پایان می‌گذشت.

ب‌ام‌و M1 IMSA Group 4 No. 2 مدل ۱۹۸۱
رقابت‌های سری «M1 پروکار چلنج»، تلاش ب‌ام‌و برای استانداردسازی خودروی مسابقه M1 برای رقابت در سطح جهانی بود. این رقابت‌ها در واقع محلی برای مشتریان ثروتمندی بود که می‌خواستند در یک سری اختصاسی خودروساز، به گل‌گیرهای یکدیگر ضربه وارد کنند. البته رقابت‌های «پروکار چلنج» چندان به موفقیت نرسید، ولی در عین حال، نسخه‌های ویژه مسابقه M1 در آن خودروهای فوق‌العاده‌ای بودند.


مک‌لارن F1 GTR مدل ۱۹۹۶
مک‌لارن F1 رام‌نشدنی شاید نشان ب‌ام‌و را در پیشانی‌اش نداشته باشد، ولی به‌راحتی می‌تواند صحنه نمایش سنگ‌فرض مونتری را از آنِ خود کند. ب‌ام‌و موتورهای تنفس طبیعی V-12 را برای F1 تولید کرد و زمینه را برای قهرمانی این مدل در رقابت‌های ۲۴ ساعته ۱۹۹۵ فراهم ساخت. موتور S70/2 V-12 ب‌ام‌و یکی از بهترین ترکیب‌‌های انجین و شاسی یک سوپرماشین را رقم زده است.


ب‌ام‌و (E63) M3 GT-2 مدل ۱۹۹۸

علی‌رغم یک جلوپنجره و پروفایل جانبی مشابه، تشخیص ارتباط بین این M3 GT-2 و نسخه جاده‌ای E36 M3 اندکی مشکل است. GT-2 خودرویی برای ورود ب‌ام‌و به رقابت‌های قهرمانی «PSCR اسپورتس‌کار» به شمار می‌رفت که در روزهای نخستین حضورش، بسیار موفق بود.
M3 GT-2 به عناوین نخست رقابت‌های ۱۲ ساعته سبرینگ در سال ۱۹۹۸ و ۲۴ ساعته دیتونا در سال ۱۹۹۷ دست یافت.


ب‌ام‌و V12 LMR مدل ۱۹۹۹
این رودستر تند و تیز، اولین و تنها قهرمانی ب‌ام‌و را در رقابت‌های ۲۴ ساعته لمانز در سال ۱۹۹۹ رقم زد. در زیر این بدنه برجسته، دلیال اصلی موفقیت این مدل LMR دیده می‌شود؛ جایی که این خودرو از یک نسخه اصلاح شده از موتور S70/2 V-12 مورد استفاده در F1  و با قدرت ۵۸۰ اسب‌بخار استفاده کرده است.


ب‌ام‌و (E64M3 GTR V8 مدل ۲۰۰۱
M3 GTR که به منظور افزایش رقابت‌پذیری مدل شش سیلندر E46 M3 در پیست مسابقه ساخته شده، در زمانه خودش، خودروی قدرتمندی به شمار می‌رفت.  موتور V-8 در زیر کاپوت برجسته در جلو، قدرتی به میزان ۴۹۳ اسب‌بخار تولید می‌کرد و به GTR ب‌ام‌و اجازه می‌داد که پورشه 996 911 GT را پشت‌سر بگذارد.

۰۲ شهریور ۹۵ ، ۲۰:۴۹ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

بهترین و بدترین رکوردهای شورولت کامارو در نیم قرن تست

با عرضه‌ی هر نسل از کامارو ما آنجا بوده‌ایم. از اولین تست ما روی مدل‌های 67 در دسامبر سال 1966 تا جدیدترین تست‌ها در آگوست 2016 ما همیشه با اعداد مربوط به پرفورمنس سروکار داشته‌ایم و برخی از آن‌ها شما را شگفت‌زده می‌کنند. روش‌های اندازه‌گیری شتاب در طی سالیان تغییر کرده‌اند (استفاده از زمان‌سنج در سال‌های اولیه تا قرار دادن چرخ پنجم روی سپر و استفاده از رادار و نهایتاً رکوردرهای داده‌ی ماهواره‌ای) اما نتایج ما از 104 دستگاه کاماروی تست شده در طی نیم‌قرن به دست آمده است. تعداد کاماروهایی که در هر نسل توسط موتورترند تست شده‌اند عبارت‌اند از: 10 (اول)، 9 (دوم)، 18 (سوم)، 34 (چهارم)، 29 (پنجم) و 4 (ششم).

  • پیشرانه‌های کاماروهای تست شده

کوچک‌ترین: 2 لیتری/275 اسب بخار، 4 سیلندر توربو (2016 RS)

بزرگ‌ترین: 9.4 لیتری/725 اسب بخار، 8 سیلندر (96 ZL-1 متعلق به تیم خودروهای مخصوص “Secret Toy Box” شورلت)

بزرگ‌ترین (خودروی تولیدی): 7 لیتری/425 اسب بخاری، 8 سیلندر (67 ینکو، 69 دانا) – 7 لیتری/505 اسب بخاری، 8 سیلندر (2014-2015 Z/28)

کم‌توان‌ترین: 2.8 لیتری/135 اسب بخار، 6 سیلندر (87 RS)

قدرتمندترین: 9.4 لیتری/725 اسب بخار، 8 سیلندر (96 ZL1 متعلق به تیم خودروهای مخصوص “Secret Toy Box” شورلت)

قدرتمندترین (خودروی تولیدی): 6.2 لیتری/580 اسب بخار، 8 سیلندر سوپرشارژردار (2012-2014 ZL1)

کمترین تراکم قدرت (اسب بخار بر لیتر): 27.2 (75 LT، 5.7 لیتری/155 اسب بخار،8 سیلندر)

بالاترین تراکم قدرت: 137.6 (2016 RS، 2 لیتری/275 اسب بخار، 4 سیلندر توربو)

  • رکوردهای مسافت 400 متر

اولین نمونه‌های تولیدی کامارو که رکورد خوبی داشتند 1967 Z/28 و SS396 بودند و مسافت 400 متر را به ترتیب با زمان های 14.8 ثانیه و 14.5 ثانیه و با سرعت‌های 155 و 153 کیلومتر در ساعت طی کرده‌اند. هر دو مدل به گیربکس 4 سرعته دستی مجهز بوده‌اند.

بعدها اولین نمونه‌ی تولیدی کامارو که به زمان 13 ثانیه‌ای و سرعت بیش از 160 کیلومتر در مسافت 400 دست یافت مدل Z28 SS بود که از پیشرانه‌ی 8 سیلندر 5.7 لیتری 305 اسب بخاری بهره می‌گرفت. این خودرو مسافت 400 متر را در زمان 13.8 ثانیه و با سرعت 163 کیلومتر در ساعت طی نمود. جالب اینکه کامارو RS 2016 که به پیشرانه‌ی 4 سیلندر توربوی 2 لیتری با قدرت 275 اسب بخار مجهز نیست رکوردی تقریباً مشابه دارد و 400 متر را در 13.9 ثانیه و با سرعت 162.5 کیلومتر در ساعت طی می‌کند.

14 سال پس از مدل Z28 SS کامارو به کانال 12 ثانیه وارد شد و کامارو SS 2010 با پیشرانه 8 سیلندر 6.2 لیتری 426 اسبی این مسافت را در 12.9 ثانیه و سرعت 178 کیلومتر در ساعت طی نمود. تا کنون هیچ کاماروی تولیدی به زمان 11 ثانیه نرسیده است اما دو کاماروی ساخت هنسی که پیشرانه‌ی 8 سیلندر 6 لیتری سوپرشارژردار دارند رکورد 11.9 ثانیه و سرعت 196/195 کیلومتر در ساعت را برجای گذاشته‌اند.

تنها کامارو MT توانسته رکورد 10 ثانیه را ثبت کند. این خودرو که توسط تیم خودروی مخصوص جان موس ساخته شده پیشرانه‌ی 8 سیلندر 6.6 لیتری 530 اسبی دارد و رکورد 10.2 ثانیه و سرعت 215 کیلومتر در ساعت را ثبت کرده است.

کندترین زمان: 18.7 ثانیه (68 4.1 لیتری/155 اسب بخار، 6 سیلندر)

سریع‌ترین زمان: 10.2 ثانیه (98 Toy Box Drag race، 6.6 لیتری/530 اسب بخار، 8 سیلندر)

سریع‌ترین زمان (خودروی تولیدی): 12.1 ثانیه (2012 ZL1، 6.2 لیتری/580 اسب بخار، 8 سیلندر سوپرشارژردار)

کندترین سرعت: 119.4 کیلومتر در ساعت (68 4.1 لیتری/155 اسب بخار، 6 سیلندر)

تندترین سرعت: 215 کیلومتر در ساعت (98 Toy Box Drag race، 6.6 لیتری/530 اسب بخار، 8 سیلندر)

تندترین سرعت (خودروی تولیدی): 189 کیلومتر در ساعت (2012 ZL1، 6.2 لیتری/580 اسب بخار، 8 سیلندر سوپرشارژردار)

  • شتاب صفر تا 96 کیلومتر در ساعت

اولین رکورد زیر 8 ثانیه: (7 ثانیه) 67 Z/28، SS396

زیر 7 ثانیه: 6.9 ثانیه (’85 IROC-Z)

زیر 6 ثانیه: 5.8 ثانیه (’90 IROC-Z 1LE)

زیر 5 ثانیه: 4.7-4.5 ثانیه (2010 SS)

زیر 4 ثانیه: 3.8 ثانیه  (2012 ZL1)

کندترین زمان: 13.6 ثانیه  (’68 4.1L I-6)

سریع‌ترین زمان: 2.3 ثانیه (’98 “Toy Box” Drag Car)

سریع‌ترین زمان (خودروی تولیدی): 3.8 ثانیه  (2012 ZL1)

  • مسافت توقف 96 کیلومتر در ساعت تا صفر

طویل‌ترین توقف: 51.5 متر (’68 “250”)

کوتاه‌ترین توقف: 29.5 متر (2014 Z/28)

بیشترین بهبود: رسیدن از 43.5 متر به 33.5 متر (مدل‌های 93-92 با اضافه شدن سیستم ABS)

  • هندلینگ

کمترین شتاب جانبی: 0.71 جی (’84 Berlinetta)

بیشترین شتاب جانبی: 1.08 جی (2015 Z/28)

کندترین تست اسلالوم: 96 کیلومتر در ساعت (’88 IROC-Z)

سریع‌ترین تست اسلالوم: 112.3 کیلومتر در ساعت (’94 Hennessey RS330, Paxton GSS)

سریع‌ترین تست اسلالوم خودروی تولیدی: 111 کیلومتر در ساعت (’94 Z28)

کندترین دور فیگور اِیت: 26.6 ثانیه (2010 Camaro V-6)

سریع‌ترین دور فیگور اِیت: 23.3 ثانیه (2014-’15 Z/28)


از زمان متولد شدن کامارو در سال 1967، ما آن را بیش از 20 بار با فورد موستانگ شاخ‌به‌شاخ کرده‌ایم. هر بار این یک مقایسه‌ی عاطفی و احساسی بین دو پونی کار سنگین وزن بوده است. امیدواریم در آینده نیز مقایسه‌ای جالب بین این دو خودرو را ببینیم.

۰۲ شهریور ۹۵ ، ۲۰:۴۷ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت