اخبار خودرو و لیست قیمت انواع خودرو

کیسه هوا روی بدنه بیرونی خودرو

کیسه هوا یا ایربگ، یک سیستم امنیتی پیشرفته و مدرن است که امروزه در بسیاری از خودروها به عنوان یکی از بخش های مهم و ضروری وجود دارد. 

در شرایطی که خودرو هنگام حرکت با خودروی دیگر یا جسمی برخورد کند در کسری از ثانیه کیسه هوا پر شده و به شکل یک بالش نرم بین سرنشین و بدنه خودرو قرار می گیرد و به این ترتیب مانع برخورد سخت سرنشینان با اجزای داخلی و آسیب دیدگی آنها می شود. از دهه ۶۰، یعنی پس از این که شرکت خودروسازی مرسدس بنز، خودروهای کلاس S جدید خود را به عنوان یکی از نخستین خودروهای مجهز به کیسه هوا روانه بازار کرد، استانداردهای ایمنی شرکت های بزرگ خودروسازی در سطح دنیا با تغییر و تحولات قابل توجهی مواجه شد و به این ترتیب طراحان، تعبیه کیسه هوا در خودروهای جدید را به عنوان یکی از الزامات صنعت خودرو و یک استاندارد مورد توجه قرار دادند. گرچه نصب کیسه هوا در قسمت فرمان یا داشبورد خودرو در ابتدا فقط به راننده محدود می شد، اما پس از مدتی طراحان تصمیم گرفتند به منظور حفظ ایمنی دیگر سرنشینان خودرو در قسمت های دیگر از ستون های میانی و عقبی تا کمربند ایمنی هم فضایی را برای نصب کیسه هوا در نظر بگیرند. 

کیسه های هوا، از سقف تا بدنه خودروها

کیسه های هوا معمولا در قسمت فرمان، داشبورد، درها یا قسمت پشتی صندلی ها که به حسگر مجهز است، نصب می شود. شرکت خودروسازی آمریکایی TRW که در حوزه طراحی و ساخت خودروهای آیرودینامیکی فعالیت می کند در یک طرح ابتکاری تصمیم گرفته کیسه هوایی را برای خودروهای جدیدش طراحی کند که در قسمت سقف خودرو تعبیه می شود. در این خودرو ها در زمان تصادف یا برخورد خودرو با هر سطحی، کیسه هوا بلافاصله از قسمت سقف خودرو باز شده و به عنوان یک سپر محافظتی برای همه سرنشینان خودرو عمل می کند. 

وقتی کیسه هوا در سقف خودرو قرار می گیرد، پس از بازشدن به فرمان، داشبورد و ستون های خودرو هیچ آسیبی نمی رساند و لازم نیست صاحب خودرو هزینه سنگینی را بابت تعمیر و نصب کیسه هوای جدید پرداخت کند. به نظر می رسد کاربردی شدن کیسه هوای سقفی در خودروها می تواند نقش مهمی در طراحی فضای داخلی آنها داشته باشد و بسیاری از محدودیت هایی را که طراحان خودرو هم اکنون با آن مواجه هستند از میان بردارد، اما یکی از جدیدترین ابتکارات در زمینه طراحی کیسه هوای خودرو، اقدام شرکت خودروسازی ولوو برای محافظت از جان عابران پیاده، دوچرخه سوارها و کاهش پیامدهای ناشی از برخورد بدنه خودرو با خودروهای دیگر یا سطوح مختلف است. 

این شرکت بزرگ خودروسازی قصد دارد در همه خودروهای تولیدی جدیدی که از هفت سال آینده به بازار عرضه می کند، کیسه هوای خارجی نصب کند که هنگام تصادف در برابر آسیب های احتمالی به عابران پیاده، موتورسوارها، دوچرخه سوارها و حتی سرنشینان خودرو به عنوان یک سپر محافظتی عمل می کند. نحوه عملکرد کیسه هوای خارجی این خودروها مبتنی بر ابزار ردیابی است. این سیستم به راداری مجهز است که در قسمت پنجره جلوی خودرو نصب می شود. 

روی آینه های کناری این خودرو دوربینی نصب شده که اگر مانعی در حال نزدیک شدن به خودرو باشد، از طریق پیام صوتی به راننده هشدار داده می شود. اگر راننده در زمان مناسب از خود واکنشی نشان نداده و خودرو را متوقف نکند، بلافاصله ترمز خودرو به طور خودکار فعال شده و چنانچه فاصله خودرو تا عابر پیاده بسیار کم باشد، حسگرهایی که روی سپر خودرو نصب شده از خود واکنش نشان داده و کیسه هوای خارجی از نزدیکی پنجره جلوی خودرو شروع به بزرگ شدن کرده و به طور کامل باز می شود. وقتی کیسه هوای خارجی به طور کامل باز می شود می تواند فضایی معادل یک سوم پنجره جلوی خودرو و ستون های جلویی خودرو را پوشش دهد. در شرایطی که این روزها بسیاری از تصادفات رانندگی ناشی از حواس پرتی رانندگان و استفاده از تلفن همراه در هنگام رانندگی است، مجهز بودن خودروها به سیستم های ایمنی پیشرفته تر، امتیازی بزرگ محسوب می شود. کیسه های هوایی که از قسمت های کناری بدنه بیرونی خودرو خارج می شود آخرین نوآوری امنیتی خودروهایی است که تا هفت سال آینده روانه بازار خودرو می شود. 

کیسه هوا، جایگزین کمربند ایمنی نیست

پیش از ورود کیسه هوا به صنعت خودرو، کمربند ایمنی تنها وسیله ای بود که از آن برای تضمین ایمنی سرنشینان خودرو استفاده می شد. استفاده از کمربند ایمنی با وجود ساختار ساده ای که دارد، می تواند نقش بسیار مهمی در نجات جان سرنشینان خودرو هنگام تصادفات ایفا کند. ایده استفاده از یک بالش نرم هنگام برخورد، نخستین بار در جنگ جهانی دوم و برای هواپیماهای جنگی مطرح شد و حدود ۳۰ سال پیش، یعنی اوایل دهه ۶۰، برای نخستین بار استفاده از کیسه ها یا همان ایربگ در طراحی و ساخت اتومبیل ها مورد توجه قرار گرفت. 

بررسی های آماری نشان می دهد، وجود کیسه هوا در اتومبیل ها می تواند مرگ و میر ناشی از تصادفات رانندگی را تا ۳۰ درصد کاهش دهد. از سال ۱۳۷۷ وجود کیسه هوا در هر دو قسمت راننده و سرنشین جلوی خودرو در ایالات متحده آمریکا اجباری شد. در ایران هم قرار بود طبق مصوبه قبلی هیات دولت، از ابتدای سال ۱۳۹۲، نصب یک کیسه هوا و از ابتدای تیر نصب دو کیسه هوا در خودروهای سواری تولید داخلی اجباری شود، اما متاسفانه به علت مشکلاتی که طی یک سال گذشته صنعت خودروسازی کشور با آن مواجه بود، اجرای استاندارد کیسه هوا با یک سال تعویق، به سال آینده موکول شد. 

خیلی ها تصور می کنند کیسه هوا جایگزین کمربند ایمنی است. این که واقعا کیسه هوا می تواند جانشین کمربند ایمنی خودرو باشد یا خیر، موضوعی است که افراد مختلف درباره آن نظرات متفاوتی دارند. شاید کیسه هوای هوشمند که می تواند فرد بالغ را از کودکی که روی صندلی خودرو نشسته، تشخیص دهد و برای کودک خطری نداشته باشد، یا مجهز بودن خودروها به کیسه هوای فرعی که طرفین سرنشینان خودرو قرار می گیرد، یا کیسه هوایی که در هنگام واژگون شدن خودرو ایمنی سرنشینان را تضمین کند ازجمله فناوری هایی باشد که مجهز شدن سیستم کیسه هوای خودرو به آن بتواند ایمنی سرنشینان خودرو را به گونه ای تامین کند که دیگر به استفاده از کمربند ایمنی در خودرو نیازی نباشد. کیسه های هوا که امروزه یکی از اصلی ترین امکانات خودروها به شمار می آید و هنوز هم تحقیقات برای افزایش کارایی و استفاده بهتر از آنها ادامه دارد، تاکنون توانسته است جان هزاران نفر را از خطر مرگ نجات دهد. 

کیسه هوا چگونه کار می کند؟

هر کیسه هوا از سه قسمت اصلی تشکیل می شود. خود کیسه هوا یکی از این قسمت هاست که معمولا از پارچه ای نازک و سبک از جنس الیاف پلی آمید تهیه می شود. این کیسه باید بتواند به عنوان یک سپر محافظتی عمل کند و خطر ترکیدگی نداشته باشد. هر گونه نقصی هرچند ناچیز و جزئی که در عملکرد کیسه هوا وجود داشته باشد، می تواند سلامت سرنشینان خودرو را به خطر اندازد. 

بخش دیگر، حسگری است که در زمان لازم، فرمانی مبنی بر باد شدن کیسه هوا صادر می کند. چنانچه خودرو هنگام حرکت با نیرویی معادل برخورد با یک دیوار آجری با سرعت ۱۶ تا ۲۴ کیلومتر در ساعت مواجه شود، سنسورها بلافاصله کیسه هوا را فعال می کنند. در حقیقت اطلاعات مربوط به شتاب و مولفه های فیزیکی دیگر از طریق این حسگر دریافت می شود و اگر تصادفی در حال وقوع باشد، سیستم فعال کننده کیسه هوا شروع به فعالیت می کند. سیستم فعال کننده بخش دیگری است که اطلاعات دریافتی از حسگر را به کیسه هوا منتقل می کند. سیستم تغذیه کننده کیسه هوا شبیه به سوخت جامدی است که در موشک های فضایی شتاب اولیه لازم را ایجاد می کند. 

ادامه مطلب...
۰۷ مرداد ۹۶ ، ۱۷:۱۲ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

تلفن هوشمند و سرگرمی های درون خودرو

سال های سال، همه سرگرمی سرنشینان درون خودرو، به یک گیرنده رادیو محدود می شد. پس از رادیو، ضبط صوت های نوار کاست آمدند و به دنبال آن هم پخش کننده های سی دی. 

این روزها پخش کننده های سی دی خور نیز مسیر زوال را در پیش گرفته اند و دارند جای خود را به تلفن های هوشمند و سیستم های پخش استریم موزیک می دهند. در مقایسه با چند سال پیش خودروهای امروزی به میزان بسیار بیشتری به محیط خارج بیرون از خود متصل هستند و روند پیش رونده فناوری های دیجیتال و تجهیزات الکترونیک و گسترش استفاده از تلفن های هوشمند سیستم های صوتی درون خودرو را هم دستخوش تغییر و تحول کرده است. ظهور و قدرت نمایی محصولات شرکت هایی نظیر اپل، گوگل و مایکروسافت فناوری های دیجیتال را دستخوش تحولی شگرف کرده و در تک تک امور رسوخ کرده است. این نفوذ تا حدی بوده که در حقیقت خودروهای امروزی بیشتر شبیه به یک وسیله جانبی برای تلفن های هوشمند درآمده اند. 

تاریخچه ای از سرگرمی های درون خودرو

سال ها پیش وقتی هنوز خط تولید خودرو روزهای نخست خود را می گذراند، هیچ سیستم سرگرمی درون خودرو وجود نداشت. راننده تمام ششدانگ حواسش حین رانندگی به جاده بود و اگر هم گاهی در مسیرهای طولانی حوصله اش سر می رفت مجبور بود خود را با صحبت با افراد درون خودرو سرگرم کند. نخستین ایستگاه های رادیویی اواخر دهه ۱۹۲۰ در آمریکا پا به عرصه ظهور گذاشتند. دهه ۱۹۳۰ بود که خودروها آرام آرام به گیرنده رادیو مجهز شدند. 

در آن زمان و تا سال ها بعد سیستم رادیو تنها انتخاب و یکه تاز سرگرمی های درون خودرو بود و حق انتخابی جز آنچه ایستگاه فرستنده تصمیم گرفته بود پخش کند در برابر راننده وجود نداشت. این موضوع بشدت با فرهنگ خودروی شخصی در تضاد بود؛ فرد با ماشینش می توانست حق انتخاب مسیر را داشته باشد، اما سیستم صوتی اش به او اجازه نمی داد تا آنچه دوست داشت گوش کند. دهه ۱۹۵۰ بود که کمپانی کرایسلر با بلند پروازی، سیستم پخش موسیقی صفحه گرامافون را درون خودرو سوار کرد، در صورتی که چنین سیستمی برای کار کردن نباید تکان می خورد. به همین دلیل این سیستم هیچ گاه مورد توجه قرار نگرفت و به محبوبیت نرسید. پس از این شکست، نوارهای مغناطیسی به عنوان جایگزین مناسب تری از صفحه های مدور شیاردار برای به کارگیری درون خودرو شناخته شدند و یکه تاز دهه ۱۹۷۰ میلادی شدند. کاست ها جمع و جور و ارزان بودند و می شد خام آنها را خرید و با موسیقی های دلخواه پرش کرد. کیفیت صدایشان عالی نبود و گه گاه پیش می آمد درون ضبط گیر می کردند یا پیچ می خوردند. برای ارتقای سطح کیفیت بعدها تغییراتی روی نوارهای مغناطیسی به وجود آمد، اما پخش کننده آنها تقریبا از همان ابتدا بدون تغییر باقی ماند. 

دهه ۱۹۸۰ بود که پخش کننده های سی دی با کیفیت بسیار بالاتر در مقایسه با رقیبشان (نوار کاست) پای خود را به خودروها باز کردند و در سال های بعد با ظهور سی دی های قابل رایت دوباره، موج جدیدی از کاربرد را برای راننده های خوش سلیقه به وجود آوردند. در حال حاضر سیستم های صوتی سی دی درون خودرویی نیز کم کم در حال انقراض هستند و دارند جای خود را به فناوری پیشرفته تری می دهند که عنان آن به کلی در اختیار تلفن هوشمند است. 

تلفن هوشمند در خودرو

بیش از یک دهه پیش بود که بیل گیتس (مدیرعامل سابق مایکروسافت) وعده داد خودروهای آینده به سیستم عامل ویندوز مجهز خواهند شد، گرچه این ادعا هنوز به حقیقت نپیوسته است، اما آی پاد، پخش کننده موزیک قابل حمل اپل که معرفی شد کاربران تمایل پیدا کردند از این وسیله درون خودروهایشان استفاده کنند. این محبوبیت به حدی رسید که پس از مدتی تبدیل کننده هایی به شکل نوار کاست وارد بازار شدند که آی پاد را به همان ضبط صوت های کاستی وصل می کرد. پس از آی پاد تلفن های هوشمند کم کم ظاهر شد و ارتباط بدون سیم ـ بلوتوث ـ مورد توجه جدی قرار گرفت. بلوتوث طیف جدیدی از کاربردها را در اختیار خودروسازها قرار می داد تا از امکانات آن بهره مند شوند. 

امروزه تلفن های هوشمند می توانند به آسانی امکان پخش موزیک و کنترل سیستم صوتی خودرو را با یک اتصال ساده در اختیار راننده قرار دهند، اما برای این کار راننده مجبور است هر بار که خواست موسیقی را عوض کند از تلفن اش استفاده کند. چون این روش می تواند حواس راننده را پرت کند. خودروسازها روش های دیگری را ترجیح می دهند، همچون قابلیت تشخیص گفتار راننده و تبدیل آن به دستور یا استفاده از کلیدهای بزرگ و اختصاصی روی فرمان خودرو. از سویی برای کاربردی تر کردن سیستم های صوتی خودرو عده ای بر این باورند که بهتر است در عوض استفاده از یک سیستم صوتی توسط خودروساز در مرکز داشبورد، جایی تعبیه شود تا بتوان هر نوع تبلتی را در آن قرار داد. آن وقت غیر از تغییر در نحوه پخش موزیک، پنجره ای از ویژگی های غیرقابل مقایسه پیش روی راننده گشوده می شود. در واقع یک تبلت می تواند جایگزین تمام دستگاه های جداگانه ای شود که برای منظور های مختلف روی خودرو نصب شده اند. 

ادامه مطلب...
۰۶ مرداد ۹۶ ، ۱۷:۱۰ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

انتقال تکنولوژی فضایی به صنعت خودرو

گرچه بیشتر ما ساکنان کره خاکی، امکان قدم زدن بر ماه را نداشته و نخواهیم داشت ولی همه به نوعی با محصولات جانبی به دست آمده از تحقیقات و فناوری های فضایی سروکار داریم. 

سازمان های فضایی سراسر جهان با مشارکت تیم های تحقیقاتی و شرکت های مختلف، هر روز در حال معرفی فناوری هایی هستند که زندگی روزمره ما را بهبود می بخشد. 

طوری که می توان ریشه گام های ابتدایی در حوزه هایی مثل سلامت، ایمنی و ارتباطات را در سازمان هایی دولتی یافت که وظیفه اصلی شان اکتشافات فضایی و دستیابی به فناوری های نوین در این حوزه است 

در سال ۱۳۳۷ خورشیدی سازمان هوافضای ملی ایالات متحده موسوم به ناسا به طور رسمی آغاز به کار کرد؛ سازمانی که از همان ابتدا با هدفی فراتر از ساخت فضاپیما و فرود روی ماه تاسیس شده بود. 

اساسنامه تاسیس این سازمان تصریح می کرد تحقیقات و پیشرفت های ناسا باید برای عموم مردم سودمند باشد و به نظر می رسد این سازمان در طول حیات نیم قرنی خود بخوبی از پس این کار برآمده است. 

فناوری، دانش، فرآیند، ابزار، روش و سیستم هایی که امروزه در خلق کالاها یا ارائه خدمات مورد استفاده قرار می گیرد بشدت از تلاش های فضایی بشر تاثیر گرفته است. 

انتقال فناوری از آن جمله اصطلاحاتی است که تعاریف متفاوتی از آن ارائه می شود. برخی آن را اشاعه و پذیرش تجهیزات، تکنیک ها و دانش فنی جدید بین فعالان صنعت و تجارت در دو منطقه جغرافیایی مختلف تعریف می کنند. 

در جایی دیگر با تعریفی متفاوت مواجه می شویم: انتقال فناوری، فرآیند انتقال یک اختراع و نوآوری از مرحله آزمایشگاهی و اولیه خود به یک محصول تجاری است. 

اما به نظر می رسد تعریف جامع تر انتقال فناوری این است که آن را فرآیند تقسیم مهارت، دانش، فناوری، شیوه های ساخت و امکانات تولید در بین موسسه ها، سازمان ها و دولت ها بدانیم؛ فرآیندی که هدفش تضمین در دسترس قرارگرفتن توسعه های علمی و فناوری بین کاربران بیشتر است، کاربرانی که خود می توانند فناوری انتقال یافته را توسعه داده و از آن در ساخت محصولات، فرآیندها، کاربردها، مواد یا خدمات جدید استفاده کنند. 

از این دیدگاه، انتقال فرآیند استفاده از فناوری، دانش یا امکانات برای هدفی است که در اصل برای آن منظور توسعه نیافته است. 

به این معنا که فناوری ای که در یک بخش ایجاد شده است، می تواند در یک حوزه به کلی متفاوت به کار گرفته شود. اینجاست که فرآیند انتقال فناوری صنعت پیشرو هوافضا به دیگر صنایع مطرح می شود. 

فرآیند انتقال در این حوزه شامل توسعه و بازاریابی فناوری های فضایی می شود و توسط تجزیه و تحلیل نیازهای حوزه های غیرفضایی و شناسایی فناوری های فضایی مناسب برای برآورده ساختن این احتیاجات صورت می گیرد. 

از سال ۱۳۵۵ خورشیدی، ناسا هر ساله فهرستی از فناوری ها و محصولات تجاری مرتبط با تحقیقاتش را منتشر می کند؛ دستگاه هایی مثل رادیوی ماهواره ای، فیلتر تصفیه آب، ابزار و تجهیزات بی سیم، شیشه عینک ضدخش، حسگر دود قابل تنظیم و بسیاری دستگاه پیشرفته دیگر. 

اگر به دقت نگاه کنیم درمی یابیم بسیاری از محصولات روزمره و عادی زندگی این روزهای ما، ابتدا کاربردهایی صرفا فضایی داشته اند و سپس توسط دیگر صنایع مورد استفاده قرار گرفته و به شکل کالایی تجاری فراگیر شده اند. 

علاوه بر اینها می توان گفت انتقال فناوری با شناسایی فرصت های تجاری جدید برای فعالان حوزه صنعت فضایی، رشد و تقویت صنایع هوافضا را تضمین می کند؛ محیط را رقابتی تر کرده و این صنایع با وسعت دادن به دامنه تجاری و استفاده از فناوری های فضایی خود در زمینه های مختلف بزرگ تر شده و می توانند با توسعه واحدهای تحقیق و توسعه، موجبات پیشرفت صنعت فضایی و دیگر صنایع را فراهم آورند. 

آژانس فضایی اروپا نهادی با عنوان اداره برنامه انتقال فناوری دارد که با هدف تسهیل استفاده از فناوری ها، سیستم ها و دانش های فضایی برای کاربردهای غیرفضایی تاسیس شده است. 

این مرکز قصد دارد با شناسایی فرصت های تجاری بیشتر برای تامین کنندگان سیستم ها و فناوری های فضایی، صنایع مختلف اروپایی را قدرتمندتر سازد. 

این مرکز توانسته با کمک شبکه کارگزاری فناوری خود بیش از ۲۰۰ فناوری فضایی را با موفقیت به صنایع دیگر و برای کاربردهای متنوعی همچون لباس های خنک کننده برای رانندگان مسابقه های فرمول یک، رادارهای نافذ زمین برای کشف ترک در تونل معادن و چندین نوآوری دیگر در بخش سلامت انتقال دهد. 

یکی از کمپانی های تحت حمایت آژانس فضایی اروپا، در ساخت و توسعه خودروهای مفهومی الکتریکی و بهبود سیستم های ایمنی به یاری خودروسازان بزرگ آمده است. 

نکته:ولوو با شبیهسازی رفتار خودروهای ساخت خود به وسیله نرمافزار مودلون، فرآیند طراحی و ساخت نمونههای اولیه را با هزینه و زمان کمتر و اطمینان و دقت بیشتری انجام میدهد. 

این امکان باعث شده خودروسازان اروپایی بتوانند ارزیابی فنی مناسب تری از محصولاتی که قرار است چندی بعد وارد مرحله تولید شوند، داشته باشند و بتوانند با ساخت نمونه اولیه، در زمان کوتاه تری ایده ها را به محصول جدید تبدیل کرده و روانه بازاری کنند که رقابت در آن بیداد می کند. 

بازاری که سرعت عمل در پاسخگویی به نیاز های مشتریان، برگ برنده هر سازنده ای است. برنامه های شبیه سازی «مودلیکا» این روزها برای مدل سازی رفتار سیستم های پیچیده خودرویی و انرژی از سوی بسیاری از خودروسازان دنیا استفاده می شود و امکان مناسبی برای توسعه خودروهای الکتریکی و هیبریدی فراهم آورده است. 

خودروسازان این روزها با استفاده از تکنیکی به نام نمونه سازی اولیه سریع (Rapid Prototyping) سرعت و بهره وری را در کار خود بالا برده اند. 

این تکنیک همان فرآیند طراحی بخش ها و قطعات مختلف خودرو به وسیله نرم افزارهای مخصوص کامپیوتری و استفاده از آنها در ساخت مدلی فیزیکی از سوی ماشینی مثل یک پرینتر سه بعدی است. 

در این صورت به جای این که طراحی و ساخت یک قطعه هفته ها به طول انجامد تنها چند ساعت یا حداکثر چند روز وقت می گیرد. 

این به معنای آن است که آزمایش محصول سرعت بیشتری خواهد داشت و طراحان می توانند بدون تلف شدن زمان و هزینه زیاد، طرح خود را اصلاح کنند. اشکالات طرح زودتر و قبل از وارد شدن به خط تولید آشکار می شود. 

ادامه مطلب...
۰۵ مرداد ۹۶ ، ۱۷:۰۹ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

مقابله با آلودگی هوای داخل خودرو

اگر فکر می کنید پناه بردن به درون خودرو، از شما در برابر آلودگی های هوای بیرون، محافظت می کند سخت در اشتباه هستید، زیرا برخی تحقیقات نشان داده اند هوای درون خودرو از هوای بیرون آلوده تر است و در واقع همان خطراتی که بر اثر آلودگی هوا در یک محیط باز شما را تهدید می کند، در آن جا نیز وجود دارد. 

مراقب درون خودرو باشید

آلودگی هوای درون خودرو، یک مشکل بی سر و صدا و نامرئی است. ممکن است تصور کنید درون خودرو، در برابر تمام خطرهایی که در محیط خارج وجود دارد، ایمن است اما این تصور فاصله زیادی تا حقیقت دارد؛ به ویژه هنگامی که در مورد آلودگی هوا صحبت می کنیم. 

بسیاری از افراد، ساعات زیادی از روز را در خودروهای خود می گذرانند، غافل از این که در حال استنشاق هوایی آلوده تر از هوای محیط خارج هستند. 

آلودگی درون خودرو، با استانداردهای معمول برای اندازه گیری آلودگی هوا، مورد سنجش قرار نمی گیرد و هیچ معیار ویژه ای نیز برای سنجش این آلودگی تعیین نشده است.

حتی زمانی که گزارش سنجش آلودگی هوای خارج از خودرو، وضعیت هوا را سبز و بی خطر نشان می دهد، ممکن است کیفیت هوای درون آن قرمز باشد. به عبارت دیگر، هوای درون به مراتب آلوده تر از هوای خارج از خودرو است. 

دودی که از اگزوز موتورهای بنزینی و دیزیلی خارج می شود، عامل اصلی آلوده سازی هواست، چرا که شامل ترکیبات ارگانیک فرار است. ترکیباتی از قبیل بنزین، مواد قابل اشتعال، مواد سرطان زا، مونوکسیدکربن (که باعث کاهش اکسیژن رسانی خون به سلول ها می شود) و مواد ریزی که ریه ها را مسدود می کنند و می توانند باعث کاهش طول عمر شوند، در لوله اگزوز وجود دارد. 

گوگردی که در هوای درون خودرو یافت می شود، بسیار غلیظ تر از گوگرد موجود در محیط بیرون است، اما غلظت ذرات فلزی معلق در هوا، مانند کروم و مس در هوای داخل و خارج خودرو، همسان است. 

حتی اگر هنگام رانندگی نیز شیشه های خودرو را بالا بکشید، کمکی به بهبود هوای داخل خودرو نکرده اید، چرا که سیستم تهویه هوای بیشتر وسایل نقلیه، آلودگی هوای محیط خارج را که از درزهای مختلف وارد خودرو می شود، تصفیه نمی کند. ضمن آن که مدخل هواکش بسیاری از خودروهای سواری، در نزدیکی زمین تعبیه شده است و این مکان تقریبا همان جایی است که لوله اگزوز قرار دارد. 

تنفس هوای بهتر در داخل خودرو

موارد زیر می توانند در کاهش آلودگی درون خودرو، موثر باشند: 

تا جایی که می توانید دفعات رانندگی و استفاده از خودروهای شخصی را کاهش دهید.

از رانندگی در ساعت های پر ترافیک و مسیرهای پر تردد پرهیز کنید.

پشت سر ماشین های سنگینی که باعث آلودگی هوا می شوند، رانندگی نکنید، از جمله کامیون ها، اتوبوس ها و خودروهایی که موتورهای سوخت دیزلی دارند و وسایل نقلیه قدیمی.

بیش از حد به خودرویی که در جلوی شما قرار دارد، نزدیک نشوید و فاصله قانونی را رعایت کنید.

در صورت امکان اجازه ندهید خودروی شما میان خودروهای دیگری که تولید آلودگی می کنند، محاصره شود.

نکاتی در مورد سیستم تهویه خودرو

در مورد سیستم تهویه خودرو نیز طیفی از نکات هشداردهنده وجود دارد: 

فوم های معطر که به عنوان خوشبو کننده، گاه از آینه جلوی اتومبیل آویزان می شوند، تاثیری بر پاکسازی هوا ندارند و تنها مواد حساسیت زا را در هوای داخل خودرو پراکنده می کنند. از بوییدن پاکت دستگاه فیلترکننده هوا نیز به دلیل حساسیت زا بودن آن خودداری کنید. 

سیستم تصفیه هوا که معمولا بالای قاب درها یا سقف خودروها تعبیه می شود، فقط هوایی را که از آن عبور می کند تصفیه می کند، نه تمامی هوای درون خودرو را. 

البته سیستم های یونیزه کننده هوا، با ایجاد مولکول هایی که بار الکترونیکی دارند، می توانند به پاکسازی هوای داخل خودرو کمک کنند. 

این مولکول ها به مولکول های هوای آلوده می چسبند و سپس به سطح فیلتر جذب می شوند؛ در نتیجه ذرات آلوده کننده موجود در هوا کاهش می یابد. سیستم های یونیزه کننده هوا، طرفداران زیادی دارند، زیرا آنها بدون سر و صدا عمل می کنند. 

البته این امر معنای دیگری هم دارد، آنها پروانه ای ندارند که مولکول های یونیزه شده را در تمام اتاق خودرو پخش کند. بنابراین سازندگان خودرو ملزم به قرار دادن سیستم یونیزه کردن هوا در نزدیک ترین مکان نسبت به محل ورود هوا به اتاق خودرو هستند. قرار دادن این سیستم در نزدیکی راه ورود هوا به دستگاه هواکش خودرو، به پخش شدن مولکول های یونیزه شده در سرتاسر اتاق کمک می کند. 

این نکته نیز حائز اهمیت است که این تصفیه کننده ها ممکن است با سیستم گیرنده رادیویی، ردیاب امواج و دیگر تجهیزات الکترونیکی ایجاد تداخل کنند. 

ادامه مطلب...
۰۴ مرداد ۹۶ ، ۱۶:۴۵ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

جعبه سیاه چیست؟

بسیاری از رانندگان از همه جا بی خبر آمریکایی نمی داند که در زیر کاپوت ماشین آنها قطعه ای جا سازی شده است که می تواند اطلاعات مختلفی مثل سرع ماشین, ترمز ناگهانی و عملکرد کیسه هوا را ثبت کند. این قطعه حتی از این توانایی برخوردار است که بگوید کمربند ایمنی راننده در هنگام تصادف بسته بوده است یا خیر. 

در حال حاضر جعبه سیاه بر روی دو سوم از ماشین های جدیدی که در ایالات متحده فروخته شده و ۳۰ میلیون دستگاه ماشینی که هم اکنون در خیابان های آمریکا رفت و آمد می کنند نصب شده است. کمپانی های خودرو سازی و شرکت های بیمه معتقدند که از طریق نصب جعبه سیاه بر روی اتومبیل ها می توان برای اصلاح قوانین ترافیکی و طراحی وسایل نقلیه ایمن تر استفاده کرد. 

این در حالی است که اطلاعات ذخیر شده در جعبه سیاه می تواند به عنوان مدرکی در پرونده های قضایی برای معلوم کردن مجرمان و تبرئه اشخاص بی گناه نیز به کار گرفته شود. آقای جان سوما استاد حقوق دانشگاه دنور در خصوص سوء استفاده های احتمالی از جعبه سیاه توسط شرکت های بیمه می گوید: نصب چنین سیستم هایی بر روی ماشین ها ممکن است منجر به سوء استفاده از حریم خصوصی افراد شود و باید اطلاع رسانی بهتری در این زمینه توسط شرکت های خودروسازی انجام بگیرد. دلیل اینکه بیشتر رانندگان در مورد جعبه سیاه اتومبیل چیزی نمی دانند این است که این اطلاعات در دفترچه راهنمای اتومبیل آمده ولی کمتر راننده ای به خود زحمت خواندن آنرا می دهد. 

در حال حاضر دولت آمریکا در حال وضع قوانین جامعی برای جلوگیری از سوء استفاده از اطلاعات موجود در جعبه سیاه است. ایالات های کالیفرنیا، داکوتای شمالی و آرکانزاس قوانینی وضع کرده اند که چگونگی استفاده از اطلاعات را برای شرکت های بیمه مشخص کرده و ایالت های نیویورک، ماساچوست و تگزاس نیز در حال وضع قوانین مشابهی هستند. 

قوانین جدید تا حد زیادی دسترسی به اطلاعات را بدون اجازه دادگاه یا صاحب ماشین محدود می کند و طبق قوانین وضع شده در ایالت آرکانزاس نیز حتی دسترسی به اطلاعات بدون استفاده موجر اتومبیل محدود می شود و حتی اگر ماشین در تصادف رانندگی کاملا از بین برود و جزو دارائی های شرکت بیمه محسوب شود باز برای دسترسی به اطلاعات جعبه سیاه باید از صاحب اتومبیل اجازه گرفت. 

ادامه مطلب...
۰۳ مرداد ۹۶ ، ۱۶:۴۳ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

فوت ‌و فن خنک نگه ‌داشتن کولر خودرو

زمانی وجود تجهیزات رفاهی برای خودروها منحصر به گروه خاصی بود و به خاطر گرانقیمت بودن آنها مشتریان خاصی نیز جذ‌بشان می‌شدند، اما امروزه این تجهیزات فراگیر شده و اغلب محصولات تولیدی شرکت‌های خودروساز با طیف وسیعی از آنها به مشتریان عرضه می‌شود.

 فوت ‌و فن خنک نگه ‌داشتن کولر خودرو

یکی از مهم‌ترین تجهیزات رفاهی که جنبه عمومی پیدا کرده کولر و سیستم تهویه مطبوع است که همزمان با تغییرات اقلیمی جدید و گرم‌تر شدن زمین، نیاز به آن در سال‌های اخیر بیش از پیش حس می‌شود. 

با این حال همه رانندگان از این ابزار رفاهی در زمان مناسب بهره نمی‌برند. این روزها بسیاری از رانندگان حرفه‌ای را می‌بینیم که همچنان درگیر باورهای غلط گذشته هستند و با توجیه‌های نه‌چندان علمی و استفاده نکردن از نعمت کولر خودرو، تحمل گرما را به جان می‌خرند. در ادامه با نحوه کار، روش‌های نگهداری و راه‌های استفاده صحیح از کولر خودرو آشنا خواهیم شد.

اجزای تشکیل‌دهنده کولر خودرو

کمپرسور: کمپرسور، دستگاه حرکت‌دهنده گاز مبرد در کولر اتومبیل است. این قطعه حساس با گرداندن گاز در اجزای سیستم در واقع شبیه به قلب مجموعه عمل می‌کند. کمپرسور گاز مبرد را از اواپراتور به داخل کندانسور و سپس به کپسول خشک‌کننده و مجدد به داخل اواپراتور به حرکت درمی‌آورد. کمپرسورهایی که در سیستم‌های کولر اتومبیل به کار برده می‌شوند، باید خواصی از قبیل وزن و حجم متناسب با قدرت موتور داشته باشند تا هنگام نصب براحتی در محل مورد نظر جاگذاری شوند و بار اضافی بر موتور اتومبیل تحمیل نکنند. 

کندانسور: کندانسور یکی از اجزایی است که وظیفه تبادل حرارت را به عهده دارد. کندانسور گرمای جذب شده توسط اواپراتور از گاز مبرد داخل سیستم را به هوای محیط خارج از کابین اتومبیل انتقال می‌دهد. 

کپسول خشک‌کننده: کپسول خشک‌کننده به عنوان منبع ذخیره گاز مبرد و جاذب رطوبت گاز عمل می‌کند. معمولا این کپسول دارای یک سوئیچ ایمنی است تا در مواقعی که فشار گاز از حد تعریف شده کمتری بیشتر شود، به طور خودکار جریان برق کمپرسور را قطع کند. روی این کپسول دریچه‌ای شیشه‌ای برای رؤیت گاز وجود دارد. 

اواپراتور: یکی دیگر از قطعات اصلی سیستم کولر اتومبیل اواپراتور است. اواپراتور مجموعه‌ای از قطعات است که وظیفه کاهش گرمای هوای کابین خودرو را برعهده دارد. یکی دیگر از وظایف مهم این قطعه، جذب رطوبت از هوای داخل کابین است. جریان سریع هوای ایجاد شده توسط فن الکتریکی با عبور از سطح کویل اواپراتور، سرمای ایجاد شده توسط کویل را از طریق کانال‌ها و دریچه‌های هدایت هوا به داخل کابین اتومبیل انتقال می‌دهد. عمل ایجاد سرما توسط کویل اواپراتور باعث تقطیر رطوبت هوای داخل کابین شده و قطرات آب ایجاد شده از طریق لوله مخصوصی به خارج از کابین اتومبیل منتقل می‌شود. سیستم کولر اتومبیل دارای دو سوئیچ کنترلی است که یکی از آنها زمانی که فشار گاز کم یا زیاد باشد، کمپرسور را از مدار خارج کرده و دیگری از ایجاد یخ در داخل محفظه اواپراتور جلوگیری می‌کند. کارکرد نامناسب هریک از این دو سوئیچ، می‌تواند باعث از کار افتادن کل سیستم شود. 

مجموعه لوله و شیلنگ: شیلنگ‌ها در سیستم تهویه مطبوع خودرو وظیفه ایجاد ارتباط بین اجزای مختلف سیستم را بر عهده دارند. این شیلنگ‌ها به دلیل شرایط کاری خاص باید از استانداردهای خاصی برخوردار باشند. 

کلید A/C: این قطعه در سیستم کولر خودرو وظیفه خاموش و روشن کردن کولر را بر عهده دارد که با شکل‌های متفاوت در خودروهای مختلف وجود دارد. معمولا یک لامپ ال‌ای‌دی وظیفه نمایش حالت روشن یا خاموش این سوئیچ را عهده‌دار است. لازم به ذکر است در بعضی خودروهای روز دنیا، این قطعه حذف شده و سیستم تهویه همراه با روشن کردن خودرو به حالت فعال در می‌آید و فقط دما باید تنظیم شود. 

فن کولر: وقتی فن الکتریکی مورد استفاده قرار می‌گیرد، می‌توان آن را روی کندانسور یا روی رادیاتور نصب کرد. اگر فن کندانسور جلوتر از رادیاتور ماشین نصب شده باشد، در این حالت فن به گونه‌ای نصب می‌شود که هوا را از بیرون مکیده و روی سطح کندانسور می‌‌دمد (وضعیت رانشی). در صورتی که فن کندانسور در پشت کندانسور و در مقابل موتور نصب شود، هوا را از روی سطح کندانسور مکیده و به سمت موتور می‌دمد. 

شیر انبساط: این وسیله تعیین‌کننده میزان صحیح گاز واردشونده از کندانسور به داخل اواپراتور از طریق یک فیلتر است. همچنین این قطعه فشار مبرد را به طور ناگهانی کاهش می‌دهد. هنگامی ‌که کمپرسور شروع به کار می‌کند، شیر انبساط باز شده و مبرد مایع با عبور از صافی مربوط به ورودی مایع پرفشار به گاز پرفشار تبدیل می‌شود. زمانی که اواپراتور میزان بیشتری مبرد نیاز داشته باشد، شیر انبساط اجازه می‌دهد تا مبرد کم فشار مورد نیاز به داخل کویل اواپراتور وارد شود. شیر انبساط، برقرارکننده تعادل میان بار گرم و خنک‌کنندگی بهینه اواپراتور است.

 فوت ‌و فن خنک نگه ‌داشتن کولر خودرو

رابطه مصرف سوخت با روشن کردن کولر

سامانه تهویه مطبوع خودروها با یک تسمه به کمپرسور موتور متصل می‌شود که هنگام استفاده از کولر، همزمان با افزایش فشار بیشتر به موتور مصرف سوخت نیز بیشتر می‌شود. براساس نتایج به دست آمده از سوی کارشناسان خودروساز به طور متوسط چهار تا پنج اسب بخار از قدرت موتور برای راه‌‌اندازی و فعالیت سیستم تهویه مطبوع اختصاص پیدا می‌کند. به همین دلیل است که به طور محسوسی شاهد تنبل شدن موتور در حالت کولر روشن خواهیم بود. میزان افزایش مصرف سوخت نیز در این حالت به طور متوسط دو لیتر در هر صد کیلومتر بیشتر می‌شود.

راهکارهایی برای استفاده بهینه از کولر خودرو

در ابتدای فصل گرما از سالم بودن کولر خودرو و کافی بودن فشار گاز آن مطمئن شوید. کولر خودرو فضایی مناسب برای رشد باکتری‌ها و قارچ‌هاست. بنابراین تمیز یا تعویض کردن فیلترهای تصفیه هوای سیستم تهویه، برای کاهش ابتلا به مشکلات ریوی و پوستی و همچنین برای بهره‌گیری بیشتر از سرمای کولر، ضروری است. استفاده از کولر در فضای داخلی خودرو میزان قارچ‌ها و آلودگی‌های هوا را تا 80 درصد کاهش می‌دهد. 

 تا آنجا که ممکن است خودروی خود را زیر آفتاب شدید پارک نکنید. اگر مجبور شدید، موقع بازگشت ابتدا چند دقیقه‌ای شیشه‌ها را پایین بکشید و دستگاه تهویه را بدون روشن کردن کولر روشن کنید. حتی بهتر است کمی حرکت کنید تا هوا عوض شود و گرمای داخل خودرو کمی متعادل شود. در این صورت وقتی کولر را روشن کنید فشار کمتری به آن وارد خواهد شد. 

 وقتی کولر مشغول کار است ـ بخصوص در خودروهای کمتر از شش سیلندر ـ قدری از توان خودرو کاسته خواهد شد. در این شرایط از حرکت با سرعت بالا، بویژه در مسیرهای طولانی بپرهیزید و بی‌جهت پدال گاز را فشار ندهید. در غیر این صورت نه‌تنها به موتور خودرو فشار بیشتری وارد می‌کنید، بلکه مصرف سوخت را هم افزایش می‌دهید. 

 هنگام رانندگی در ترافیک شدید یا سربالایی‌هایی با شیب تند بهتر است کولر را چند دقیقه‌ای خاموش کنید یا از درجات کمتر آن استفاده کنید زیرا در این شرایط موتور خودرو معمولا بیشتر تحت فشار است. 

 هنگام فعالیت کولر، حرکت با پنجره‌های باز توصیه نمی‌شود. بسته بودن پنجره‌ها فشار کمتری به کولر وارد می‌کند و موجب کاهش چشمگیر مصرف سوخت می‌شود؛ ضمن آن که هوای خنک داخل خودرو در صورت باز بودن حتی یک پنجره به آسانی و بسرعت از دست می‌رود.

روش‌های نگهداری سیستم کولر

شیشه‌ای که در قسمت بالای کپسول ذخیره و خشک‌کننده گاز تعبیه شده، برای مشاهده عبور گاز در مدار گاز سیستم است. هنگامی که گاز مایع در مدار به اندازه کافی وجود داشته باشد، عبور مایع سفید رنگ پرفشار به همراه حباب‌های فراوان از زیر شیشه به چشم می‌خورد. اگر فقط حباب‌ها را به همراه کف کم فشار می‌بینید، گاز مایع در سیستم به‌اندازه کافی وجود ندارد و اگر حباب و مایع سفید رنگ در مدار مشاهده نمی‌شود، سیستم کولر شما بدون گاز است. 

ادامه مطلب...
۰۲ مرداد ۹۶ ، ۱۶:۳۵ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

تفاوت ترمزهای کاسه‌ ای با ترمز‌های دیسکی در چیست؟

در ابتدا توجه داشته باشید که استفاده از ترمز‌های کاسه‌ای تنها در خودروسازی کشورمان نیست، بلکه هنوز هم در بسیاری از خودروهای اقتصادی در جهان (حتی از تولیدکنندگان معتبر) با ترمز‌های کاسه‌ای در عقب تولید می‌شوند.

 تفاوت ترمزهای کاسه‌ ای با ترمز‌های دیسکی در چیست؟

ضمن آنکه این روز‌ها برخی از خودروهای تولید داخل هم به صورت استاندارد در هر چهارچرخ به ترمز‌های دیسکی مجهز هستند. در پاسخ به سؤال شما باید گفت بر خلاف باور عمومی، ترمز‌های کاسه‌ای به‌طور معمول و در شرایط برابر (ابعاد یکسان ترمز‌ها و تعداد برابر کالیپرها) از ترمز‌های دیسکی ضعیف‌تر نیستند و حتی به دلیل بزرگ‌تر بودن لنت‌هایشان می‌توانند توان ترمز‌گیری بیشتری هم داشته باشند ضمن آنکه دوام بیشتری دارند و کمتر نیاز به مراقبت پیدا می‌کنند. 

مشکل اصلی این ترمز‌ها گرم شدن بیش از حد آن‌ها در ترمز‌های سنگین است. ترمز‌های دیسکی به دلیل آنکه به‌طور کامل در جریان هوا هستند زودتر خنک می‌شوند، اما ترمز‌های کاسه‌ای به دلیل بسته بودن محفظه کاسه ترمز، دیرتر می‌توانند گرما را دفع کنند و به همین دلیل زودتر داغ کرده و توان خود را از دست می‌دهند. خودروسازان معمولاً این ترمز‌ها را در چرخ‌های عقب نصب می‌کنند که فشار ترمز کمتری روی آن است. 

ادامه مطلب...
۰۱ مرداد ۹۶ ، ۱۶:۳۴ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

نکاتی مهم در مورد روغن موتور خودرو ها

پایه بیش تر روغن های موتور که به آن‌ها، روغن‌های مینرال یا معدنی گفته می‌شود، نفت خام است که طی فرآیندهای پیچیده به محصول جهت مصرف نهایی در خودروها تبدیل می شود. البته روغن موتور در سال‌های اخیر به جز نوع مینرال، به دو نوع نیمه‌سنتتیک و تمام‌سنتتیک نیز تقسیم می‌شود که در حقیقت انواعی از روغن مهندسی‌شده هستند. وظایفی که روغن های روان‌کار در پیشرانه خودرو بر عهده دارند، به طور خلاصه عبارتند از:

نکاتی مهم در مورد روغن موتور خودرو ها

الف- روان‌کاری: به حداقل رساندن اصطکاک و ساییدگی میان قطعات در حین کارکرد 

ب- انتقال حرارت: خارج ساختن حرارت ایجاد شده در موتور و خنک کردن قطعات متحرک 

ج- آب‌بندی: با تشکیل لایه‌ای از روغن میان پیستون و سیلندر در موتورهای درون‌سوز به منظور جلوگیری از فرار گازهای متراکم 

د- ضربه‌گیری: جذب بخشی از ارتعاشات و ضربات حین انجام اعمال مکانیکی روی قطعات 

هـ- انتقال مواد: انتقال ذرات ناشی از سایش قطعات و نیز ترکیبات حاصل از تجزیه روغن و سوخت

بخش عمده وظایف فوق را مواد افزودنی که به روغن پایه اضافه می شوند، انجام می‌دهند. این مواد در عین حال، رنگ روغن را کمی تیره می کنند، ولی از شفافیت آن نمی‌کاهند. برای آن که همیشه خودرویی سرحال داشته باشیم، بهتر است موارد زیر را مو به مو اجرا کنیم . 

1- رنگ روغن به تنهایی ملاک مناسبی برای تشخیص کیفیت روغن موتور نیست و فقط افراد متخصص می توانند تا حدودی با بررسی ظاهری و نهایتا با انجام آزمایش های مربوطه، در مورد کیفیت روغن اظهار نظر کنند. مواد افزودنی مورد استفاده در روغن موتور، معمولا موجب تیره شدن رنگ آن می شوند. روغن موتورهای مرغوب در اثر جذب براده های فلزات ناشی از سایش قطعات روی یکدیگر، دوده ناشی از احتراق، گرد و غبار و سایر آلاینده ها، تیره‌تر می شوند. اما تفاوت روغن کارکرده و کارنکرده در شفافیت آن‌هاست، به طوری که روغن مناسب و دارای افزودنی های ویژه، شفاف و کمی تیره است. اما روغن کارکرده علاوه بر تیره بودن، کدر هم می باشد و این کدر (سیاه) شدن رنگ روغن موتور حین کارکرد، نشانه افت کیفیت روغن نبوده، بلکه نشانه عملکرد صحیح روغن در موتور و مصرف تدریجی افزودنی های روغن موتور است و لذا سیاه شدن رنگ روغن موتور نشانه فرا رسیدن زمان تعویض آن نبوده و تا کیلومتر پیمایش توصیه شده خودروساز و شرکت تولید کننده روغن موتور، کارایی لازم را خواهد داشت. بنابراین چنان‌چه رنگ روغن پس از مدتی کارکرد تغییر نکند، نشانه عدم توانایی انتقال مواد زائد و رسوبات از لابه لای قطعات و در نتیجه نامناسب بودن آن است. 

2- نوع روغن موتور مصرفی باید با نوع موتور وسیله نقلیه متناسب باشد. در این مورد لازم است به دفترچه راهنمای خودرو مراجعه کرده و توصیه سازنده خودرو مد نظر قرار گیرد. 

3- مصرف‌کننده روغن موتور، باید از استاندارد سطح کیفی و پیمایش واقعی روغن موتور شناخت کافی داشته باشد. 

4- استفاده از روغن های مظروف تولیدشده توسط سازندگان معتبر که روی بسته‌بندی آن‌ها، مشخصات مربوطه شامل سطح کیفی و کیلومتر کارکرد مناسب درج شده است، مطمئن‌تر است. 

5- تنظیم موتور به منظور جلوگیری از وارد شدن فشارهای اضافی روی قطعات آن و هم‌چنین بررسی وضعیت روغن موتور ضروری است. 

6- شرایط عملیاتی کارکرد موتور از قبیل مدت زمان فعالیت، میزان بار وارده، دما، رطوبت و سایر عوامل محیطی، تاثیر مستقیم بر کارایی و کیفیت روغن موتور دارند. 

7- تعویض به‌موقع فیلترهای هوا و روغن و نیز شست وشوی بدنه موتور، موجب افزایش عمر روغن می گردد. 

8- کیفیت لاستیک و تنظیم باد آن، از وارد شدن بار اضافی بر موتور کاسته و زمان تعویض روغن موتور را به تاخیر می اندازد. 

9- راکد ماندن روغن در داخل موتور دلیلی بر حفظ کیفیت آن نیست، بلکه باید پس از چهار تا شش ماه برای روغن های با سطح کیفی پایین و شش تا 12 ماه برای روغن های تولید شده با سطح کیفی بالا، روغن کارنکرده را تعویض کرد. برای تعیین زمان دقیق‌تر بایستی به توصیه‌های سازنده خودرو، توجه کرد. 

10- سطح روغن نشان‌داده‌شده روی میله اندازه‌گیری یا همان گژ واقع در مخزن روغن، همواره باید بین دو علامت L و H باشد. به طور کلی اگر به خط پائینی یا L نزدیک تر باشد بهتر از این است که به H یا خط بالایی برسد. 

11- در صورت کاهش میزان روغن، مقدار اضافه‌شده باید از همان نوع فبلی باشد. 

12- داشتن گران‌روی یا ویسکوزیته مناسب از مشخصه‌های مهم روغن موتور است. استهلاک بیش‌تر، افزایش حرارت قطعات موتور، مصرف سوخت بالاتر و دیر روشن شدن در هوای سرد از معایب عدم انتخاب صحیح روغن متور با گران‌روی مناسب است. 

ادامه مطلب...
۱۰ تیر ۹۶ ، ۱۸:۳۳ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

چه زمانی باید روغن‌های ترمز، هیدرولیک و گیربکس را تعویض کنیم؟

تقریبا همه رانندگان وسایل نقلیه از نحوه عملکرد روغن موتور و زمان تعویض آن بر اساس کیلومتر کارکرد خودرو اطلاعات کافی دارند، اما سیالات مهم دیگری در خودرو مورد استفاده قرار می گیرد که همگی وظایف بسیار حساس و دقیقی را بر عهده دارند؛ در صورتی که در عملکرد صحیح هر یک از این سیالات اختلال ایجاد شود حوادث ناگواری در انتظار سرنشینان خودرو خواهد بود.

 زمان تعویض روغن‌های ترمز، هیدرولیک و گیربکس

از جمله این سیالات کاربردی می‌توان به روغن هیدرولیک، روغن گیربکس یا واسکازین و روغن ترمز اشاره کرد. آیا تاکنون در ذهن خود با این سوالات روبه‌رو شده‌اید که زمان تعویض روغن هیدرولیک و مایع ترمز چه وقت است؟ عمر مفید این سیالات در حال کارکرد در خودرو چقدر است؟ آیا روغن هیدرولیک تازه در نرمی و عملکرد فرمان تاثیر دارد؟ آیا روغن ترمز تازه در قدرت ترمزگیری تاثیر دارد؟ آیا تعویض روغن گیربکس در نرمی و بی‌صدا کارکردن گیربکس موثر است؟ چگونه می‌توان دریافت که این سیالات خواص فیزیکی و شیمیایی خود را از دست داده و یا اصطلاحا فاسد شده‌اند؟ در این نوشتار سعی شده است که به بخشی از این‌گونه سوالات پاسخ داده شود.

* روغن هیدرولیک

خودرویی که دارای فرمان هیدرولیکی است، به یک منبع انرژی برای کمک به راننده در هنگام پیچیدن و دور زدن مجهز است. بیش تر فرمان‌هایی که از چنین منبع انرژی برخوردارند هیدرولیکی‌اند. وقتی راننده غربیلک فرمان را می‌چرخاند، پمپ هیدرولیک، روغن مربوطه را تحت فشار به سیستم فرمان خودرو انتقال می‌دهد تا به واسطه اهرم‌بندی مناسب، چرخ ها به راحتی به طرفین گردش کنند. روغن هیدرولیک مانند روغن های دیگر از اختلاط روغن پایه و مواد افزودنی تولید می شود که می تواند با توجه به نوع روغن پایه و مواد افزودنی، کاربردهای مختلفی در سیستم های گوناگون داشته باشد. 

روغن هیدرولیک را می‌توان پرمصرف‌ترین روغن صنعتی نامید، از این‌رو با توجه به مصرف بالا و کاربردهای متنوع و شرایط کاری گوناگون، این روغن نیز از تنوع بالایی برخوردار است. در واقع روغن هیدرولیک در یک سیستم نقش انتقال‌دهنده انرژی را بازی می کند و در صورتی که این روغن دچار مشکل شود، این وظیفه به خوبی انجام نشده و سیستم با اختلال یا توقف در کارکرد روبه رو می‌شود. به طور کلی وظایفی که از یک روغن هیدرولیک انتظار می رود، روان‌کاری، انتقال نیرو، کاهش اصطکاک و سایش، محافظت از زنگ‌زدگی اجزای سیستم و سازگاری با تمام اجزای سیستم است. روغن‌های هیدرولیک به‌شدت به آلودگی هایی که وارد آن‌ها می شوند حساس بوده و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آن‌ها در اثر آلودگی و ایجاد شرایط سخت کاری تغییر می‌کند. 

بیش‌تر افراد بر این باورند که روغن هیدرولیک نیز باید همچون روغن موتور، زمان و یا کیلومتر کار‌کرد مشخصی داشته باشد، در حالی‌که این موضوع در روغن‌های صنعتی و به خصوص روغن هیدرولیک به تنوع تجهیزات، شرایط گوناگون کارکرد و نوع کاری که روغن در سیستم انجام می‌دهد بستگی دارد، از این رو نمی توان برای تمام انواع روغن‌های هیدرولیک مورد استفاده در خودروهای مختلف زمان کارکرد یکسانی را تعریف نمود و آن را مبنای کار سیستم قرار داد. روغن های هیدرولیک عموما دارای افزودنی‌هایی هستند که تجهیزات هیدرولیک را در مقابل سایش، خوردگی و اصطکاک محافظت می‌کنند. افرودنی‌های این نوع روغن معمولا چندمنظوره بوده و میزان آن‌ها در روغن هیدرولیک نباید به هر دلیلی کاهش یابد. تغییر در وضعیت روغن هیدرولیک به واسطه تیره شدن یا مات شدن ظاهری رنگ آن، استشمام بوی سوختگی از روغن، تغییرات در گرانروی یا ویسکوزیته و همچنین کف کردن آن قابل تشخیص است. 

ادامه کار با روغن اکسیدشده نیز منجر به تشدید سایش در تجهیزات متحرک و ایجاد مشکل در سیستم فرمان خودرو می‌شود که باعث جمع شدن لجن در مخزن و لوله‌ها می‌گردد. در صورتی‌ که هیچ یک از علائم فوق در روغن هیدرولیک مشاهده نشود، توصیه می‌شود بر اساس توصیه شرکت سازنده و کارشناسان خودرو، این سیال پس از هر 120 هزار کیلومتر پیمایش خودرو به طور کامل تعویض شود. ضمنا به این نکته نیز باید توجه داشت که هرگز روغن‌های هیدرولیک حتی با ویسکوزیته یکسان را نباید با هم مخلوط کرد.

* روغن گیربکس

یکی از روغن‌هایی که در خودرو مصرف می‌شود، روغن دنده یا واسکازین است. واسکازین کلمه روسی روغن دنده (Gear oil) است. این روغن‌ها در گیربکس و دیفرانسیل خودرو مورد استفاده قرار گرفته و با روغن موتور فرق دارند. روغن دنده دارای مواد افزودنی مخصوصی است که از چرخ‌دنده‌ها و متعلقات آن‌ها در برابر فشار وارده محافظت می‌کند. روغن دنده مخصوص دیفرانسیل چون در شرایط سخت‌تری کار می‌کند، اغلب از روغن دنده گیربکس قوی‌تر می‌باشد. این روغن‌ها نیز مانند روغن موتور بر اساس سطح کیفیت (API) و ویسکوزیته (گرانروی SAE) طبقه‌بندی می‌شوند. این روان‌ساز دارای گرانروی ناچیز (حتی در دماهای پایین) بوده و با فلزات موجود در جعبه ‌دنده (فولاد و آلیاژهای مس) سازگاری کافی دارد. 

واسکازین نیز مانند سایر روغن‌ها نیاز به تعویض دارد که تعویض به‌موقع آن باعث روان کارکردن گیربکس، افزایش عمر مفید قطعات، کاهش درجه حرارت گیربکس، کاهش سر و صدا و در نهایت بهبود عملکرد آن می‌شود؛ کیلومتر تعویض آن هم بستگی به نوع روغن و گیربکس خودرو و شرایط مختلف آب و هوایی و کارکرد آن دارد. معمولا هم‌زمان با تعویض دیسک و صفحه کلاچ، واسکازین نیز تعویض می شود. با فرض متوسط عمر سیستم کلاچ خودرو با در نظر گرفتن ترکیبی از رانندگی در داخل شهر و جاده حدود 100 هزار کیلومتر کارکرد باشد، پس در هر بار تعویض دیسک و صفحه کلاچ که با باز شدن کامل گیربکس همراه است، این سیال نیز تعویض می‌شود. 

این موضوع در مورد خودرو‌های دارای گیربکس اتوماتیک کاملا متفاوت است. عملکرد این نوع گیربکس‌ها هیدرومکانیکی بوده و با استفاده از فشار روغن و تنظیم مقدار فشار آن، نیروی لازم را از موتور به چرخ‌ها منتقل می‌کند. تعویض دنده‌ها از طریق تغییر مسیر و کنترل فشار جریان روغن در گیربکس توسط شیرهای الکترونیکی (شیر برقی) انجام می‌شود. تمامی این اعمال و کنترل قسمت‌های مختلف توسط نرم‌افزاری که بر روی واحد الکترونیکی گیربکس (EGS) نصب است انجام می‌گیرد. 

در داخل گیربکس‌های اتوماتیک AL4 که در خانواده 206 دیده می‌شود، از روغن مخصوصی استفاده شده که اصطلاحا به روغن‌های مادام‌العمر (Lifetime) معروفند. منظور از این اصطلاح این نیست که هیچ‌گاه نیاز به تعویض نخواهند داشت، بلکه حکایت از مدت زمان زیاد کارکرد آن‌ها دارد. 

روغن گیربکس در اثر ورود ذرات گرد و غبار از منافذی که روغن از آن‌ها به بیرون نشت می‌کند و همچنین کارکردن طولانی‌مدت روغن در دمای بالا به سرعت دچار استهلاک شده و سبب از بین رفتن خاصیت اولیه آن می‌شود.

* مایع ترمز

مایع ترمز یا در اصطلاح عامیانه، روغن ترمز توسط بیش تر رانندگان امروزی مورد بی توجهی قرارگرفته و باوجود اهمیت حیاتی آن متاسفانه بسیاری از رانندگان و حتی تعمیرکاران لزومی به تعویض آن نمی‌بینند. مایع ترمز در سطوح کیفی خاصی تولید می شود و بر اساس کد استانداردی که از سوی اداره حمل و نقل امریکا برای روغن ترمزها تعیین شده سه نوع روغن ترمزDOT5 ،DOT4 و DOT3 در وسایل نقلیه مورد استفاده قرار می‌گیرد. شماره DOT بزرگ‌تر نشان‌دهنده بالاتر بودن دمای جوش روغن ترمز و در نتیجه کیفیت بهتر و تحمل بیشتر آن است. 

روغن ترمز DOT3 بر پایه ترکیبات پلی‌الیفاتیک با نقطه جوش حداقل 369 درجه فارنهایت، DOT4بر پایه استربورات با نقطه جوش حداقل 414 درجه فارنهایت و DOT5متشکل از پلی‌دی‌متیل‌سیلوکسان بر پایه سیلیکون یا نقطه جوش حداقل 468 درجه فارنهایت است. از میان استانداردهای ذکرشده، انواع DOT3 و DOT4تقریبا عملکرد مشابهی دارند، ولی نقطه جوش DOT4 بالاتر است. اما DOT5 کاملا یا این دو متفاوت بوده و جاذب رطوبت نیست و فقط باید در سیستم هایی استفاده شود که لاستیک‌ها و درزبندی‌ها با آن سازگار باشد، زیرا در غیر این صورت سیستم دچار خوردگی و نشتی خواهد شد. 

میانگین دمای جوش مایع ترمز پس از سه سال کارکرد، به دلیل جذب رطوبت، تا حد خطرناکی پایین می‌آید. بسیاری از کارشناسان بر تعویض مایع ترمز هر یک یا دو سال یک بار بر حسب شرایط کارکرد خودرو تاکید دارند منطق آن‌ها بر پایه این واقعیت است که مایع ترمز با پایه گلیکولی، رطوبت واردشده به سیستم را جذب می‌کند و مایع ترمزی که رطوبت را جذب کرده باشد باعث ایجاد ترک‌های میکروسکوپی در سیستم ترمز و نهایتا نشتی و ورود هوا می‌شود. این مشکل در مناطق آب و هوایی مرطوب بیش‌تر مشهود است. مایع ترمز خودروها فقط بعد از یک سال، به طور میانگین دو درصد رطوبت جذب می کنند؛ بعد از 18ماه سطح آلودگی می‌تواند بیش از سه درصد شود و پس از چند سال آلودگی مایع ترمز به هفت تا هشت درصد رطوبت می‌رسد. افزایس میزان رطوبت سبب ایجاد حباب‌های ریز در مایع ترمز می‌شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد که سیستم ترمز چرخ‌های جلوی خودرو که خطوط انتقال نیمه‌فلزی دارند، گرمای بیش‌تری نسبت به چرخ‌های عقب تولید می‌کنند؛ این دمای بالا نیازمند مایع ترمزی است که بتواند آن را تحمل کند. 

ادامه مطلب...
۰۹ تیر ۹۶ ، ۱۸:۳۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت

دست خود را روی دسته‌دنده نگه ندارید

نگه‌داشتن دست روی دسته‌دنده عادت تعداد زیادی از رانندگان است اما این عمل می‌تواند تأثیرات بدی روی گیربکس خودرو داشته باشد.

 دست خود را روی دسته‌دنده نگه ندارید

احتمالاً هنگام دوره‌های آموزشی دریافت گواهینامه فرد آموزش‌دهنده به شما گفته که هر دو دست خود را تا حد امکان روی فرمان قرار دهید و اگرچه شاید شما با گذشت زمان و به دست آوردن تجربه‌ی بیشتر برخی روش‌های خود را داشته باشید اما این قانون واقعاً به درد شما می‌خورد. بسیاری از ما در هنگام رانندگی دست خود را روی دسته‌دنده نگه می‌داریم اما آیا می‌دانید که با این کار می‌توانید به گیربکس خودرو آسیب برسانید؟ 

با دنبال کردن دسته‌دنده به داخل تونل گیربکس و نگاه کردن به طرف دیگر میله‌ی کنترلی را خواهید یافت که دارای دوشاخه‌ی انتخاب کننده بوده و هر شاخه برای دو دنده مشترک است. این دوشاخه‌ی تعویض کننده برای درگیر شدن با پیوست دندانه‌ای (دنده‌ای که در شفت گیربکس و در حال چرخش دیده می‌شود) طراحی شده است. سپس این شاخه باعث فشار دادن پیوست دندانه‌ای به طرف دنده‌ی موردنیاز می‌شود، این عمل با کمک سنکرون انجام می‌شود تا عمل درگیر شدن قطعات دندانه‌دار به نرمی صورت گیرد. 

بنابراین دوشاخه‌ی انتخاب کننده برای اعمال نیرو به پیوست دندانه‌ای طراحی شده و تماس‌های کوچک در هر طرف شاخه به عنوان مناطق تماس بین دو شاخه استفاده می‌شود. البته دوشاخه‌ی انتخاب کننده زمان کوتاهی را به پیوست دندانه‌ای تماس می‌یابد؛ اما با قرار دادن دست خود روی دسته‌دنده، این فشار دوشاخه برای دوره‌ی ثابتی خاتمه می‌یابد و بنابراین باعث ایجاد ساییدگی ناخواسته می‌شوید. 

عموماً دوشاخه‌های تعویضی از فولاد سخت شده ساخته می‌شوند بنابراین می‌توانند فشار نرمال ایجاد شده حین تعویض دنده را تحمل کنند اما وزن دست شما روی دسته‌دنده می‌تواند ساییدگی پیوست دندانه‌ای و دوشاخه‌ی انتخاب کننده را سرعت بخشد.

 دست خود را روی دسته‌دنده نگه ندارید

سناریوی بدتر اینکه شما می‌توانید باعث شکستن دوشاخه‌ی انتخاب کننده و یا ساییدگی بست پیوست دندانه‌ای شوید که این امر مشکلات بیشتری را برای گیربکس ایجاد خواهد کرد؛ بنابراین از این به بعد تمرین کنید که پس از هر بار تعویض دنده مجدداً دست خود را روی فرمان قرار می‌دهید و حداکثر کنترل خودروی خود را در اختیار دارید.

از این طریق مهارت‌های رانندگی شما نیز ارتقا خواهد یافت و خودرویتان امن‌تر و دقیق‌تر خواهد بود و البته گیربکس نیز به خاطر عدم وجود فشار ناخواسته روی قطعاتش از شما تشکر خواهد کرد.

۰۷ تیر ۹۶ ، ۱۸:۳۰ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
Novin تجارت